Szybkie szkicowanie otwiera przed pisarzem przestrzeń swobody i odwagi twórczej. Technika ta wspiera proces twórczy pisarza i nadaje mu naturalny rytm.
Krótko mówiąc, szybkie szkicowanie (ang. fast-drafting) to sposób pisania, w którym autor tworzy pierwszą wersję tekstu bez autokorekty. Tym samym książka powstaje jakby w ciągu, bez powracania do napisanego wcześniej tekstu. Pisarz nie analizuje struktury, nie ocenia zdań. Skupia się jedynie na płynnym zapisie myśli. Dzięki temu narracja rozwija się naturalnie i zachowuje rytm.
Technika szybkiego szkicowania odgrywa ważną rolę w procesie pisania książki. Pomaga bowiem przełamać blokadę twórczą, która często zahamowuje rozwój talentów. W tej koncepcji pisarz buduje opowieść bez zastanawiania się nad dotychczasową jakością swojej pracy. W efekcie powstaje surowy, lecz pełny pierwszy szkic książki.
Szybkie szkicowanie w praktyce pisarskiej
Szybkie szkicowanie najlepiej działa w przypadku autorów zdyscyplinowanych. Pisarz wyznacza dzienny cel słowny lub znakowy. Następnie pisze bez przerw i bez cofania się do powstałego już tekstu.
Okazuje się, że wielu twórców stosowało tę metodę intuicyjnie. Na przykład Jack Kerouac napisał autobiograficzną powieść W drodze w trzy tygodnie. W trakcie pisania nie dokonywał żadnych poprawek redakcyjnych, dzięki czemu zachował naturalne tempo i energię narracji.
Warto zaznaczyć, iż współcześnie technika fast-draftingu zyskuje coraz większą popularność. Autorzy kursów pisarskich często ją polecają jako metodę uwalniającą wenę twórczą. Za przykład może tu posłużyć wydarzenie NaNoWriMo (Narodowy Miesiąc Pisania Powieści), które służy promocji tej metody. Ma ono miejsce w listopadzie każdego roku. Uczestnicy podejmują się zadania napisania wersji roboczej książki w jak najszybszym czasie. Innymi słowy, jest to dość intensywny maraton twórczy.
Geneza i rozwój metody
Korzenie fast-draftingu sięgają XX wieku. Już wtedy twórcy eksperymentowali ze strumieniem świadomości, inspirując się surrealizmem. Z czasem metoda zyskała bardziej praktyczny wymiar.
Natomiast szybkie szkicowanie uporządkowali w sposób logiczny współcześni trenerzy pisania. Mówiąc w skrócie, wprowadzili wyraźny podział na proces pisania i redakcję.
A co na to znani pisarze…? Na przykład Stephen King wielokrotnie podkreślał znaczenie pierwszego szkicu. Z kolei Anne Lamott opisuje „okropne pierwsze wersje”, ale jednocześnie stwierdza, iż są one fundamentem każdej książki.
Nie chodzi o doskonałość…
Podsumowując, szybkie szkicowanie bynajmniej nie skutkuje powstaniem dzieła doskonałego. Owocem tej techniki pisarskiej jest jednak materiał, który można i należy “oszlifować”. Bez wątpienia ma ona wiele plusów. Autor odzyskuje swobodę i odwagę eksperymentu, zaś tekst zaczyna oddychać, zanim przyjmie ostateczny kształt. W tej surowości kryje się jego największa siła.
(AS)