Ocena porównawcza dwóch metod śródoperacyjnego pomiaru rzutu minutowego serca (termodilucja i echokardiografia przezprzełykowa) u chorych poddawanych zabiegom pomostowania tętnic wieńcowych z użyciem krążenia pozaustrojowego

Ewa Kucewicz¹, Bronisław Czech², Grzegorz Juszczyk¹, Ryszard Jackowski², Grzegorz Szapiel², Jacek Bartosiewicz², Andrzej Siemiątkowski¹

Streszczenie
Cel pracy. Rozpoznanie hipowolemii oraz ocena odpowiedzi układu krążenia na podawanie płynów jest ograniczona u chorych w znieczuleniu ogólnym. Monitorowanie częstości pracy serca, ciśnienia tętniczego oraz rzutu serca nie informuje o objętości krwi zalegającej w lewej komorze w czasie skurczu i rozkurczu. Echokardiografia przezprzełykowa umożliwia śródoperacyjny pomiar rzutu minutowego serca, dający się wyrazić konkretnymi liczbami. Porównano jednoczasowo wyniki pomiarów rzutu minutowego serca metodą termodilucji i echokardiografii przezprzełykowej.
Metodyka. Badania wykonano u 20 chorych podczas operacji pomostowania naczyń wieńcowych. W metodzie echokardiografii pomiar przepływu przez zastawkę aortalną mierzono w głębokiej projekcji przezżołądkowej techniką Dopplera z zastosowaniem fali ciągłej, która mierzy przepływ o dużych prędkościach.
Wyniki. Średnia wartość rzutu minutowego serca mierzona metodą termodilucji wyniosła 5,23 ± 1,61 l min^-1, a przy zastosowaniu metody echokardiografii 5,05 ± 1,52 l min^-1. Nie stwierdzono znamiennych statystycznie różnic, a wyliczony współczynnik korelacji pomiędzy pomiarami w obydwu metodach wyniósł 0,97 (p <0,0001).
Wnioski. Pomiar rzutu minutowego serca mierzony przy pomocy echokardiografii przezprzełykowej z wykorzystaniem techniki Dopplera do rejestrowania przepływu przez zastawkę aortalną jest porównywalny z pomiarem uzyskiwanym w metodzie termodilucji u pacjentów w znieczuleniu ogólnym, z miarowym rytmem serca i prawidłową zastawką aortalną. TEE jest metodą mało inwazyjną, obarczoną znikomą ilością powikłań. Może być z powodzeniem używana w warunkach klinicznych do mierzenia rzutu minutowego serca.

Summary
Background. The diagnosis of hypovolaemia and assessment of the circulatory system´s response to fluid administration are limited in patients under general anaesthesia. Transoesophageal echocardiography (TEE) makes intraoperative measurement of cardiac output possible. The results of cardiac output measurement by thermodilution and by TEE were compared.
Method. The study was carried out in 20 patients during coronary artery bypass grafting. In the echocardiographic method, the measurement of flow through the aortic valve was done in a deep transgastric projection using the Doppler technique, with continuous wave, measuring the flow at high velocities. The aortic valve area was determined in a transoesophageal projection along the short axis, measuring each side of the triangle formed by the cusps of the open valve. The obtained value was used in a calculation for the area of an isosceles triangle.
Results. The mean cardiac output value measured by the thermodilution method was 5.23 ± 1.61 l min^-1, and 5.05 ± 1.52 l min^-1 when measured using TEE. No statistically significant differences were found, and the correlation coefficient calculated between the measurements by both methods was 0.97 (p <0.0001).
Conclusions. Cardiac output measurement by TEE is comparable with that obtained by the thermodilution method in patients under general anaesthesia with a normal cardiac rhythm and a normal aortic valve. TEE is a low invasive method, which carries the risk of a slight incidence of complications. It may be used with success under clinical conditions for cardiac output measurements.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.