Znieczulenie ogólne z użyciem remifentanylu u chorych z zespołem Pickwicka. Opis przypadków

We present anaesthetic management of two male Pickwick syndrome patients, (BMI 61 and 46.3) scheduled for gastric bypass surgery. Since these patients are at high risk of critical respiratory events, even at minimal doses of opioids and muscle relaxants, remifentanil is probably a drug of choice. Both patients received continuous infusion of 0.2 – 0.75 mcg kg ^-1 remifentanil, supplied with nitrous oxide/oxygen, incremental midazolam and cis-atracurium. Thirty minutes before the end of surgery 10 mg morphine was administered and postoperative analgesia was provided with continuous morphine and incremental tramadol. Both patients recovered quickly (Aldrete score of 14 in 9 minutes after discontinuation of anaesthesia) and their postoperative course went uneventful.

Autorzy przedstawiają postępowanie anestezjologiczne u dwóch mężczyzn z zespołem Pickwicka (BMI 61 i 46,3) do operacji żołądkowego zespolenia omijającego. Chorzy ci wymagają ostrożnego dawkowania leków nasennych, przeciwbólowych i zwiotczających z uwagi na możliwość wystąpienia niedrożności dróg oddechowych i zatrzymania oddechu nawet przy minimalnych dawkach. Z uwagi na to opisanych chorych znieczulono ciągłym wlewem remifentanylu (0,2 – 0,75 mcg kg^-1 min^-1) oraz frakcjonowanymi dawkami midazolamu (2 mg co godzinę) i cis-atrakurium (po 0,03 mg kg^-1 wagi należnej). Ok. 30 minut przed końcem operacji i anestezji podano 10 mg morfiny; blok nerwowo-mięśniowy odwrócono podaniem neostygminy. Chorych bezpośrednio po operacji oceniono na 14 p. w skali Aldreda; przebieg pooperacyjny był niepowikłany. Przeciwbólowo po operacji podawano ciągły wlew morfiny oraz frakcjonowane dawki tramadolu.
Uważamy, że opisany sposób postępowania jest optymalny w tej grupie chorych.

W Klinice Chirurgii Ogólnej i Transplantacyjnej Akademii Medycznej w Łodzi wykonywane są operacje chirurgicznego leczenia otyłości metodą gastric bypass. Spośród 68 pacjentów z BMI powyżej 35 kg m-2, operowanych w latach 1999-2001, u dwóch chorych stwierdzono zespół Pickwicka: 28-letniego mężczyzny ważącego 189 kg przy wzroście 176 cm (BMI 61) i 47-letniego mężczyzny o masie 143 kg i wzroście 176 cm (BMI 46,3). W oparciu o nomogram Garrowsa ich wagę należną ustalono na 80 kg. W wywiadzie chorzy ci podawali występowanie napadowej senności, męczliwość oraz okresową duszność. Ponadto obaj chorowali na nadciśnienie tętnicze, a starszy z nich dodatkowo na przewlekłe zapalenie oskrzeli. Nie stwierdzono zmian w EKG i cech nadciśnienia płucnego ani zastoinowej niewydolności krążenia. W badaniach laboratoryjnych w obu przypadkach występowała policytemia oraz umiarkowana hiperkapnia (50 mmHg – 6,67 kPa) w gazometrii krwi tętniczej. Wysycenie hemoglobiny tlenem (SpO2) poniżej 90 % wskazywało na hipoksemię spowodowaną hipowentylacją w otyłości. Stopień ryzyka wg ASA obu pacjentów oceniono na III z powodu otyłości znacznego stopnia, towarzyszące nadciśnienie tętnicze i objawy zespołu Pickwicka.

Zespolenia omijające są rozległymi operacjami brzusznymi, wobec czego wymagane jest głębokie i stabilne znieczulenie, a jednocześnie łatwe i pełne wybudzenie bez niebezpieczeństwa wystąpienia niewydolności oddechowej spowodowanej resztkowym działaniem użytego opioidu. Zdecydowano się na użycie remifentanylu do analgezji śródoperacyjnej.

Na godzin�

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.