Znieczulenie odcinkowe dożylne z zastosowaniem 0,25% lidokainy, fentanylu oraz miwakurium do zabiegów na kończynie górnej wykonywanych w systemie chirurgii dziennej

We have compared time course and quality of intravenous regional anesthesia (IVRA) in fifty patients, randomly assigned to two groups to receive 40 cc of 0.25% lidocaine with 0.1 mg fentanyl and 1 mg mivacurium or 40 ml of 0.5% lidocaine for day-case hand surgery.
Motor blockade was assessed using accelerometry during train-of-four stimulation (TOF-Guard, Organon-Teknika, Holland); a sensory block – with prick and temperature tests. Patients and surgeons assessed quality of the block using four points´ scale (poor, adequate, satisfactory, excellent).
Motor block was better in the group I, sensory block was comparable in both groups. Cuff release was not accompanied by any side effects. We conclude that IVRA with lidocaine- fentanyl-mivacurium mixture provides excellent analgesia and full motor block with half dose of lidocaine.

Celem pracy było porównanie znieczulenia odcinkowego dożylnego z użyciem lidokainy ze znieczuleniem mieszaniną środków o różnym punkcie uchwytu: lidokainy, fentanylu i miwakurium, zastosowanych u chorych poddanych zabiegom na kończynie górnej, wykonywanych w systemie chirurgii dziennej.
Badaniu poddano 50 chorych, których podzielono na dwie równe ilościowo grupy:
grupa I – 25 chorych znieczulanych mieszaniną 40 ml 0,25% roztworu lidokainy, 0,1 mg fentanylu i 1 mg miwakurium,
grupa II – 25 chorych znieczulanych 40 ml 0,5% roztworu lidokainy.
Oceniano czas osiągnięcia i trwania oraz jakość blokady czuciowej i ruchowej. Do oceny stopnia blokady ruchowej wykorzystano aparat TOF-GUARD, którym mierzono wskaźniki TOF i TW. Natomiast do oceny blokady czuciowej wykorzystano testy kłucia igłą i temperaturowy. Po zabiegu poddano ocenie jakość znieczulenia przez pacjenta i chirurga stosując 4-punktową skalę opisową (znieczulenie złe, dostateczne, dobre, bardzo dobre).
Na podstawie uzyskanych wyników i obserwacji stwierdzono: porównywalną, wystarczającą do wykonania procedur chirurgicznych jakość blokady czuciowej, znamiennie statystycznie lepszą blokadę ruchową w grupie I, brak objawów niepożądanych po zwolnieniu mankietu w obu grupach, przydatność techniki znieczulenia w systemie chirurgii dziennej. Należy również podkreślić, że zastosowanie mieszaniny fentanylu, miwakurium i zredukowanej o połowę dawki lidokainy zapewnia właściwą analgezję i pełną blokadę ruchową.

Znieczulenie odcinkowe dożylne (Intravenous Regional Anaesthesia – IVRA) jest metodą stosowaną do zabiegów na kończynach górnych i dolnych już od 1920 roku. Stosowana tradycyjnie monoanestezja lidokainą czy prylokainą nie daje wystarczającego porażenia ruchowego kończyny operowanej, co często utrudnia wykonanie precyzyjnych zabiegów oraz, co istotne, grozi powikłaniami w razie nieszczelności mankietu [1,2,3,4,5].

Metoda ta, rozwijana i modyfikowana w następnych latach przez wielu autorów stała się szeroko stosowanym w świecie sposobem uzyskiwania analgezji do krótkotrwałych zabiegów w obrębie kończyn. Pomimo swej prostoty, w naszym kraju nie znalazła znacznego uznania i nie jest powszechnie stosowana. Jedną a prawdopodobnie najistotniejszą z przyczyn jest słuszna obawa o bezpieczeństwo chorego, wynikająca z niemożności ciągłego kontrolowania szczelności mankietu uciskowego zakładanego na kończynę. Nagły spadek ciśnienia może spowodować przedostanie się środka znieczulającego miejscowo w dużej dawce do krążenia systemowego i wywołanie objawów toksycznych, z tragicznymi często skutkami. Chcąc zapobiegać takim niedogodnościom technicznym i w trosce o bezpieczeństwo pacjentów skonstruowano aparaty pozwalające monitorować w sposób ciągły wielkość ciśnienia w mankietach uciskowych i znacznie usprawniające samą technikę wykonywania odcinkowej analgezji dożylnej. Poszukiwano również połączenia środków, które pozwoliłyby na zmniejszenie dawki środka analgezji miejscowej a jednocześnie zapewniły dobre i bezpieczne warunki znieczulenia szczególnie u pacjentów, którzy po zabiegu tego samego dnia wracają do domu [1,2,3,4,5,6,7,8,9].

Celem pracy było porównanie znieczulenia odcinkowego dożylnego z użyciem lidokainy ze znieczuleniem mieszaniną środków o różnym punkcie uchwytu: środka znieczulenia miejscowego – lidokainy, opioidu – fentanylu i środka zwiotczającego – miwakurium, zastosowanych u chorych poddanych zabiegom na kończynie górnej, wykonywanych w systemie chirurgii dziennej.

Badaniami objęto 50 chorych, którzy wyrazili pisemną zgodę na przeprowadzenie badań, operowanych z powodu choroby Dupuytrena, plastyki rozległych blizn, wycięcia guzków tkanek miękkich. Stopień ryzyka operacyjnego znieczulanych pacjentów oceniano wg skali ASA od I do II. Dane ogólne o chorych przedstawiono w tabeli I.

Do znieczulenia zastosowano aparat Tourniquet – 5000 ELC (VBM, USA), w którym elektrycznie zasilany kompresor umożliwia niezależne wypełnianie podwójnego mankietu oraz pneumatycznych rękawów do wyciskania krwi z operowanych kończyn zarówno g

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.