Mikrobiota jelitowa jako wsparcie terapii cukrzycy typu 2

Grażyna Bodalska¹, Karolina Kłosowska-Buryło², Monika Birska², *Katarzyna Karłowicz-Bodalska³

Streszczenie
Cukrzyca typu 2 (T2DM) uznana jest za chorobę cywilizacyjną, której rozwój w dużej mierze zależy od stylu życia. Głównymi przyczynami epidemii T2DM są: globalny wzrost otyłości, niska aktywność fizyczna, wysokokaloryczna dieta i starzenie się populacji. W niniejszym artykule podsumowano aktualne dane naukowe dotyczące wpływu mikrobioty jelitowej na przebieg T2DM oraz jej potencjalnego wsparcia w leczeniu tej choroby. Opisane są zależności między zmianami w składzie mikroflory jelitowej a rozwojem cukrzycy, w tym mechanizmów, poprzez które mikrobiota wpływa na wrażliwość na insulinę, stan zapalny oraz integralność bariery jelitowej.
Mikroflora jelitowa pełni kluczową rolę w funkcjonowaniu organizmu, a jej zaburzenia są związane ze wzrostem ryzyka rozwoju T2DM. Wykazano, że osoby z T2DM wykazują mniejszą różnorodność mikrobioty, co prowadzi do rozwoju przewlekłego stanu zapalnego oraz występowania insulinooporności. Obecność bakterii, takich jak: Bacteroides, Bifidobacterium, Faecalibacterium, Akkermansia i Roseburia, oraz ich metabolitów, m.in. estrów lub soli krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (octowego, masłowego, propionowego) poprawia wrażliwość na insulinę. Stwierdzono negatywny wpływ bakterii z grupy Fusobacteria, Ruminococcus i Blautia prowadzący do rozwoju dysbiozy, pogorszenia glikemii oraz wzrostu insulinooporności. Wykazano także, że wsparcie terapii cukrzycowych probiotykami i prebiotykami korzystnie wpływa na mikrobiotę, poprawia równowagę metaboliczną i kontrolę glikemii u pacjentów z T2DM.
Dokonano analizy danych literaturowych pochodzących z baz Scopus, PubMed, Google Scholar, obejmującej lata 2007-2024, dotyczącej wpływu mikrobioty i jej metabolitów na rozwój i ryzyko wystąpienia T2DM.

Summary
Type 2 diabetes mellitus (T2DM) is recognized as a lifestyle-related disease, with its development largely dependent on lifestyle factors. The primary causes of the T2DM epidemic include the global rise in obesity, low physical activity, high-calorie diets, and an aging population. This article summarizes current scientific data regarding the impact of gut microbiota on the progression of type 2 diabetes and its potential role in the treatment of this condition. It describes the associations between alterations in gut microbiota composition and the development of diabetes, including the mechanisms through which microbiota influences insulin sensitivity, inflammation, and intestinal barrier integrity.
Gut microbiota plays a crucial role in the functioning of the body. Its disturbances are linked to the pathogenesis of type 2 diabetes. It has been demonstrated that individuals with T2DM show reduced microbial diversity, leading to the development of chronic inflammation and insulin resistance. Research confirms the influence of gut microbiota and its metabolites on the course of type 2 diabetes, with bacteria such as Bacteroides, Bifidobacterium, Faecalibacterium, Akkermansia, and Roseburia. Conversely, the negative impact of bacteria from the Fusobacteria, Ruminococcus, and Blautia groups has been noted, contributing to dysbiosis, worsening glycemia, and increased insulin resistance. It has also been shown that adjunctive therapy with probiotics and prebiotics can positively influence the microbiota, improving metabolic balance and glycemic control in patients with T2DM.
A literature analysis was conducted, drawing from databases such as Scopus, PubMed, and Google Scholar, covering the years 2007 to 2024, focusing on the impact of microbiota and its metabolites on the development and risk of type 2 diabetes.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.