Nefroprotekcyjna aktywność ekstraktów i związków pochodzenia roślinnego. Część 3

*Katarzyna Antoniak¹, Wiesława Bylka²

Streszczenie
W niniejszej części pracy zawarto dane literaturowe na temat działania ochronnego na nerki związków wyizolowanych z roślinnych surowców leczniczych. Udowodniono efekt nefroprotekcyjny flawonoidów: sylimaryny, sylibininy, kardamoniny, luteoliny, ikaryny (przy podawaniu łącznie z selenometioniną) w modelu nefrotoksyczności wywołanej u szczurów i myszy cisplatyną, cyklosporyną A lub ochratoksyną A. Działanie nefroprotekcyjne sylimaryny potwierdzono w jednym badaniu klinicznym na niewielkiej grupie pacjentów. Metodą modelowania komputerowego posłużono się przy ocenie aktywności nefroprotekcyjnej 96 związków flawonoidowych, badając ich oddziaływanie z kationowym transporterem leków 2 OCT2 po zastosowaniu cisplatyny. Wśród przebadanych związków najsilniejszy potencjał ochronny w tym zakresie cechował pektolinarygeninę, biochaninę A, luteolinę, chryzynę, 6-hydroksyflawon i 6-metyloflawon. Model farmakoforu dostarczył informacji na temat zależności między aktywnością i strukturą flawonoidów i pozwoliłby przewidzieć wpływ flawonoidów na OCT2.
Dokonano oceny działania ochronnego kilku związków z różnych grup chemicznych, takich jak: reina, berberyna, eugenol, kwas rozmarynowy, resweratrol, kwas ursolowy wobec adeniny, etambutolu, doksorubicyny, tetrachlorometanu, cisplatyny, kwasu arystolochowego lub cyklofosfamidu. W eksperymentalnym modelu zwłóknienia nerek, wywołanym adeniną, co jest charakterystyczne dla schyłkowej niewydolności narządu, aktywny okazał się kwas betulinowy.
W naszej pracy zawarliśmy wyniki analizy systematycznej i metaanalizy z 2020 roku, w którą włączono badania przedstawione w 152 pracach naukowych na temat działania protekcyjnego na nerki związków z grupy fenylopropanoidów, flawonoidów, kwasów fenolowych, związków terpenowych, karotenoidów, saponin triterpenowych, kumaryn, katechin, irydoidów, cyklitoli, stilbenoidów, nienasyconych kwasów tłuszczowych, a także ekstraktów z wybranych surowców roślinnych.

Summary
This paper presents results supporting evidence of the nephroprotective effect of active compounds obtained from selected plant raw materials. Nephroprotective activity of flavonoids: silymarin, silibinin, cardamonin, luteolin, icariin (administered together with selenomethionine) in nephrotoxicity model induced by cisplatin, ciclosporin A or ochratoxin A in mice and in rats was proven. The protective impact of silymarin on the kidneys has been confirmed in one clinical trial on a small group of patients.
Computer modeling has assessed the nephroprotective potency of 96 flavonoids by examining their impact on interaction with organic cation transporter 2 (OCT2) after cisplatin administration. Among the tested compounds, the most protective effect in this area was the characteristics of pectolinarigenin, biochanin A, luteolin, chrysin, 6-hydroxyflavone, and 6-methylflavone. The pharmacophore model provided information on the relationship between flavonoid activity and their structure and would pave the way to predict the influence of flavonoids on OCT2.
The protective effect in the face of kidney damage was also assessed for several compounds from different chemical groups such as: rhein, berberine, eugenol, rosmarinic acid, resveratrol, ursolic acid after adenine, ethambutol, doxorubicin, tetrachloromethane, cisplatin, aristolochic acid or cyclophosphamide administration. In the renal fibrosis model experimentally induced with adenine, which is characteristic of end-stage organ failure, betulinic acid turned out to be active.
In our paper, we have also included results of a systematic review of the literature and meta-analyzed 152 articles from the year 2020, which tested nephroprotective effects of compounds from different chemical groups: phenylpropanoids, flavonoids, phenolic acids, terpenes, carotenoids, triterpenoid saponins, coumarins, iridoids, cyclitols, stilbenoids, unsaturated fatty acids, as well as extracts from selected plant materials.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.