Auricle hematoma – clinical appearance and treatment strategy, followed by a case report

Marta Wolszczak¹, Maria Wolniewicz², *Lidia Zawadzka-Głos²

Streszczenie
Urazy ucha zewnętrznego dosyć często wymagają profesjonalnej pomocy medycznej oraz konsultacji otolaryngologicznej. Krwiaki małżowiny usznej mogą pojawić się wskutek tępego uderzenia lub pociągnięcia małżowiny. Takie urazy prowadzą do rozerwania naczyń krwionośnych w obrębie ochrzęstnej, co wywołuje krwawienie i gromadzenie się krwi pomiędzy ochrzęstną a chrząstką. Krwiaki małżowiny usznej często występują u osób uprawiających sztuki walki lub inne sporty kontaktowe. W badaniu fizykalnym zwraca uwagę nieprawidłowy kształt małżowiny usznej. Skóra małżowiny może nie mieć zmienionego koloru, ale zazwyczaj jest zaczerwieniona lub zasiniona. Opuchlizna może dotyczyć zarówno fragmentu, jak i całej małżowiny, zazwyczaj towarzyszą jej ból oraz parestezje. Niestety, krwiaki małżowiny nie wchłaniają się samoistnie – jeżeli krwiak pozostanie nieleczony lub leczenie będzie nieefektywne, może dojść do rozwoju późnego powikłania w postaci tzw. ucha kalafiorowatego, spowodowanego destrukcją chrząstki i przerostem tkanki chrzęstnej włóknistej. Z tego powodu, aby uniknąć martwicy chrząstki i jej deformacji, kluczowy jest jak najszybszy zabieg – drenaż krwiaka. Jeżeli to możliwe, procedura drenażu powinna być wykonywana w znieczuleniu miejscowym. Miejsce i rozległość nacięcia zależą od lokalizacji krwiaka, ale najczęściej wykonuje się je pod obrębkiem małżowiny usznej lub w okolicy grobelki (z powodów estetycznych). Zaleca się, aby nie zakładać szwów, ponieważ w pozostałej po krwiaku pustej przestrzeni nadal może zbierać się krwista treść. Po zabiegu, okolica nacięcia powinna być uciskana przez 5-10 minut, a następnie zaleca się założenie opatrunku uciskowego. U każdego pacjenta obowiązkowo stosuje się antybiotykoterapię przez co najmniej 7-10 dni, nawet jeżeli zdrenowana treść nie zawierała ropy. Chcielibyśmy przedstawić opis przypadku 9-letniego chłopca z krwiakiem małżowiny usznej, który obrazuje schemat postępowania i leczenia stosowany w naszej Klinice.

Summary
Injuries of the outer ear are a relatively common reason requiring professional help and otolaryngological consultation. Hematomas of the auricle may occur due to a blunt trauma or a traction of the ear. Such traumas lead to the disruption of the blood vessels in the perichondrium and then blood accumulation between the perichondrium and the cartilage. Auricular hematomas can often be seen in people practicing martial arts or other contact sports. Physical examination reveals an irregular and disturbed contour of the auricle due to a distended lesion. The skin may have no change in color, but typically becomes red, flushed, or bruised. The swelling of the ear may be local or may cover the entire auricle and is usually accompanied by pain and paresthesia. Unfortunately, the hematoma cannot be absorbed on its own. If hematoma is left untreated or treated incorrectly, it may develop into so-called „cauliflower ear” caused by the cartilage destruction, followed by fibrocartilage overgrowth. Therefore, it is crucial to drain the auricular hematoma as soon as possible, to avoid necrosis of the cartilage and its deformation. Drainage procedure, if possible, is preferably performed in local anesthesia. The site and the extent of the incision depend on the location of the hematoma but are most often performed in a sub-helical fold or anti-helical fold (due to esthetical reasons). It is recommended not to suture, because some content may still be accumulating in the remaining space. After procedure, the area should be pressed for about 5 to 10 minutes, and then a pressure dressing should be applied. Every patient receives obligatorily antibiotic treatment for at least 7-10 days, even if pus presence was not confirmed during drainage procedure. We would like to present a literature review and a case report of a 9-year-old boy with an auricular hematoma, which reflects our treatment scheme of this entity.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.