Późna replantacja po całkowitym zwichnięciu zęba stałego z niezakończonym rozwojem korzenia: obserwacja 3-letnia
© Borgis - Nowa Stomatologia 3/2024, s. 71-75 | DOI: 10.25121/NS.2024.29.3.71
Wioletta Wiącek, Aleksandra Setlak, *Sylwia Kuderewska, Grażyna Marczuk-Kolada
Streszczenie
Jednym z często występujących urazów zębów stałych u dzieci i młodzieży jest zwichnięcie całkowite. Opóźniona replantacja niedojrzałych zębów może prowadzić do powikłań najczęściej w postaci zahamowania rozwoju korzeni oraz resorpcji. Stanowi to duże wyzwanie dla lekarzy dentystów.
W pracy przedstawiono przypadek 8-letniego pacjenta, który został skierowany do Poradni Stomatologii Dziecięcej po zwichnięciu i późnej replantacji niedojrzałego zęba 21. W związku z wystąpieniem powikłania w postaci martwicy miazgi przystąpiono do leczenia kanałowego. Przeprowadzono apeksyfikację z zastosowaniem MTA. Po 3,5 roku od urazu zęby 12, 11, 21, 22 wykazywały ruchomość fizjologiczną, 12, 21, 22 – prawidłową reakcję na chlorek etylu, pacjent nie zgłaszał dolegliwości bólowych. Wykonano kontrolną tomografię stożkową (CBCT), kanał wypełniony szczelnie materiałem kontrastującym, ubeleczkowanie kości prawidłowe, obraz może sugerować rozpoczynającą się częściową resorpcję zamienną.
Pacjent pozostaje pod kontrolą Poradni.
Efekt leczenia po 3,5-letniej obserwacji jest zadowalający, jednak trudno jest przewidzieć jego ostateczny wynik, ale regularne wizyty kontrolne, szczególnie w przypadku wystąpienia powikłań, pozwalają na wdrożenie odpowiedniego postępowania.
Summary
One of the common injuries to permanent teeth in children and adolescents is complete dislocation. Delayed replantation of immature teeth can lead to complications most often in the form of root inhibition and resorption. This poses a major challenge for dentists.
We present the case of an 8-year-old patient who was referred to the Pediatric Dentistry Clinic after avulsion and late replantation of an immature tooth 21. Due to the occurrence of a complication in the form of pulp necrosis, root canal treatment was started. Apexification with MTA was performed. 3.5 years after the injury, teeth 12, 11, 21, 22 showed physiological mobility, 12, 21, 22 the response to ethyl chloride test was normal, the patient reported no pain. A control cone-beam computed tomography (CBCT) scan was performed canal filled correctly with contrast material, bone trabeculation was normal, image may suggest the start of partial replacement resorption.
The patient remains under the control of the Clinic.
The effect of the treatment after a 3.5-year follow-up is satisfactory, but it is difficult to predict the final outcome. Regular follow-up visits, even in case of complications, allow the implementation of appropriate management.
To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.