The role of sphincter and pelvic floor rehabilitation in the recovery of a patient after a road traffic sphincter injury – a case report

Martyna Romanowska-Naimska^{1, 2}, Małgorzata Kołodziejczak¹

Streszczenie
Autorzy przedstawiają przypadek 23-letniego pacjenta po urazie wielonarządowym po wypadku komunikacyjnym, w wyniku którego doszło m.in. do rozległego uszkodzenia aparatu zwieraczowego. W trybie ostrym zaopatrzono urazy ortopedyczne (złamanie kości miednicy), rany krocza, wykonano laparotomię zwiadowczą, w trakcie której stwierdzono uszkodzenie jelit, pacjent miał wyłonioną stomię.
Po roku od wypadku pacjent trafił do naszego ośrodka na konsultację, gdzie miał wykonaną szczegółową diagnostykę proktologiczną i został zakwalifikowany do planowej rekonstrukcji zwieraczy. Po całkowitym zagojeniu rany pacjenta skierowano do fizjoterapeuty w celu poprawy funkcji czynnościowej zeszytych mięśni i możliwości odtworzenia ciągłości przewodu pokarmowego. Wykonano diagnostykę funkcjonalną, a także zaplanowano ćwiczenia rehabilitacyjne. Metody terapeutyczne i diagnostyczne obejmowały: elektrostymulację doodbytniczną oraz zewnętrzną, EMG (elektromiografię) Biofeedback, USG (ultrasonografię) Sonofeedback, trening mięśni dna miednicy, radiofrekwencję INDIBA i reedukację oddechową. Uzyskano znaczną poprawę funkcji zwieraczy, jednakże w związku ze sporadycznym odczuciem wyciekania śluzu z odbytu przed zamknięciem stomii zadecydowano o wykonaniu niewielkiego zabiegu naprawczego poprawiającego szczelność odbytu (plikacja mięśni sposobem Blaisdella). Po odtworzeniu ciągłości przewodu pokarmowego pacjent trzyma dobrze stolec, ma niewielkie nietrzymanie gazów. Ze względu na utrzymujące się zaburzenia erekcji zaplanowano wszczepienie implantu prącia.
Leczenie operacyjne uszkodzeń zwieraczy powinno być uzupełnione fizjoterapią, wówczas można się spodziewać dobrego wyniku terapeutycznego.

Summary
We present a case of a 23-year-old male patient with multi-organ trauma after a road traffic accident, including extensive damage to the sphincter apparatus. Orthopaedic injuries (pelvic bone fracture) and perineal wounds were treated as an emergency, an exploratory laparotomy was performed, during which intestinal damage was found, and a stoma was created.
One year after the accident, the patient reported to our centre for a consultation, where he had a detailed anorectal diagnosis performed and was qualified for elective sphincter repair. After the wound healed completely, the patient was referred to a physiotherapist to improve the function of the sutured muscles and allow for restoring gastrointestinal continuity. Functional diagnosis was performed, and rehabilitation exercises were planned. Therapeutic and diagnostic methods included rectal and external electrostimulation, biofeedback EMG (electromyography), Sonofeedback (ultrasound), pelvic floor muscle training, INDIBA radiofrequency and respiratory re-education. Significant improvement in sphincter function was achieved; however, due to occasional mucus leak from the rectum before stoma closure, it was decided to perform a minor repair to improve rectal tightness (muscle plication using the Blaisdell’s method). Since the restoration of gastrointestinal continuity, the patient has had good continence, with only slight gas incontinence. Due to persistent erectile dysfunction, implantation of a penile implant was planned.
Surgical treatment of sphincter injuries should be supplemented with physiotherapy if good therapeutic outcome is expected.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.