Nowa skala oceny nasilenia nietrzymania stolca na horyzoncie: Skala GIS (Garg)

Nietrzymanie stolca jest stosunkowo częstym zaburzeniem i według szacunków dotyczy nawet 13-15% populacji (1-6). Powszechnymi przyczynami nietrzymania stolca są uszkodzenia w okolicy odbytu po przebytych urazach położniczych, operacjach odbytu, zwłaszcza po leczeniu chirurgicznym przetoki odbytu, radioterapii itp. Oczywistym jest, że zaburzenie to wywiera istotny fizyczny, psychiczny i emocjonalny wpływ na życie pacjenta. Jednak jak dotąd ani ocena kliniczna, ani leczenie nietrzymania stolca nie przynoszą zadowalających rezultatów, a zatem pozostaje wiele do zrobienia w tej dziedzinie.

Pierwszym krokiem w leczeniu inkontynencji jest ocena kliniczna. Ponieważ wyróżnia się kilka typów inkontynencji, takich jak nietrzymanie stolca stałego, płynnego, gazów itp., ważne jest, aby ocena ta była możliwie jak najbardziej obiektywna. W tym celu w ciągu ostatnich trzech dekad opracowano i wykorzystano kilka skal oceny nasilenia inkontynencji (7-9). Pierwszym takim popularnym narzędziem była skala Cleveland, zwana również skalą Jorge-Wexnera (7). Została ona opublikowana przez Jorge’a i Wexnera w 1993 roku (tab. 1). Kolejna skala została opublikowana przez Vaizeya i wsp. w 1999 roku i jest ona popularnie znana jako skala St’ Mark lub Vaizeya (8) (tab. 2). Chociaż pojawiło się więcej podobnych skal, najważniejsze z nich zostało opublikowane w 1999 roku przez Rockwooda i wsp. pod nazwą Fecal Incontinence Severity Index (FISI) (tab. 3) (9). Niedawno pojawiła się nowa skala do oceny nasilenia nietrzymania stolca autorstwa Garg i wsp. (tab. 4) (10).