Pitfalls of conservative and surgical treatment for anal fissure

Daria Marcinkowska¹, *Sławomir Glinkowski^{1, 2}

Streszczenie
Szczelina odbytu jest jedną z najczęściej rozpoznawanych chorób proktologicznych. Ze względu na częstość występowania nawrotów wciąż poszukiwane są skuteczne metody leczenia. Pomimo istniejących wytycznych, w każdym przypadku leczenie powinno być indywidualnie dobrane do pacjenta na podstawie przeprowadzonej diagnostyki. Zwykle jako pierwszy etap leczenia wskazane jest leczenie zachowawcze, jednak nie powinno być ono zbyt długo kontynuowane w przypadku nieskuteczności. Istnieją również sytuacje, kiedy nie powinno być wdrażane. Spośród leczenia operacyjnego najczęściej wykonywana jest boczna wewnętrzna sfinkterotomia, często łączona z innymi metodami. Dość popularną w Polsce metodą jest podanie toksyny botulinowej do mięśnia zwieracza wewnętrznego, co obecnie bywa dyskutowane w piśmiennictwie. Pomimo stanowczego zakazu wykonywania dywulsji, jest to metoda obecnie dość powszechna w naszym kraju.
W artykule przedstawiono najnowsze wyniki leczenia szczeliny odbytu, zarówno metodami zachowawczymi, jak i zabiegowymi, jak również najczęstsze niepowodzenia. Omówiono także wstępne obserwacje na temat stosowania fizykoterapii dna miednicy, biofeedbacku oraz metod neuromodulujących, które mogą stanowić doskonałe uzupełnienie leczenia. Obecnie sfinkterotomia wewnętrzna lewoboczna wciąż pozostaje najskuteczniejszą metodą prowadzącą do długotrwałego wyleczenia.

Summary
Anal fissure is one of the most commonly diagnosed anorectal disorders. Due to the frequency of relapses, effective therapeutic approaches are still being sought. Despite the existing guidelines, the treatment should be always individually selected for a given patient based on the diagnosis. Conservative methods are usually indicated as first-line treatment, but should not be continued for too long in the event of failure. There are also situations when conservative treatment should not be implemented at all. As for surgical approaches, lateral internal anal sphincterotomy (LIAS) is the most common technique, often combined with other methods. Botulinum toxin injections in the internal anal sphincter, which are currently discussed in the literature, are relatively popular in Poland. Despite the strict ban on performing anal divulsion, this method is now relatively common in our country.
The paper presents the latest findings on anal fissure treatment using both conservative and surgical approaches, as well as the most common therapeutic failures. Preliminary observations on the use of pelvic floor physical therapy, biofeedback and neuromodulatory methods, which can be an excellent complement to treatment, are also discussed. Currently, left lateral internal anal sphincterotomy is still the most effective method ensuring long-term recovery.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.