Kiedy wykonywać anoplastykę – doświadczenia własne i aktualne doniesienia

*Małgorzata Kołodziejczak^{1, 2}, Przemysław Ciesielski^{1, 2}

Streszczenie
Pierwsze operacje plastyczne kanału odbytu przeprowadzane były u dzieci z powodu wrodzonych wad odbytu, a historia wykonywania tych zabiegów sięga XIX wieku. Operacje plastyczne odbytu, pomijając wady rozwojowe u dzieci, najczęściej są wykonywane z powodu powikłań po przeprowadzanych na odbycie zabiegach chirurgicznych. W artykule omówiono najczęściej wykonywane zabiegi plastyczne w kanale odbytu, przedstawiając je na tle jednostek chorobowych, takich jak: zwężenie odbytu, deformacja odbytu po operacjach proktologicznych związana z nieszczelnością odbytu i brudzeniem bielizny i/lub nietrzymaniem gazów i stolca, deformacje po zabiegach onkologicznych, zniekształcenia krocza po traumatycznych porodach, nawrotowa szczelina oraz defekty kosmetyczne. Prawidłowo wykonana anoplastyka może znacznie poprawić kosmetykę, funkcje czynnościowe i w konsekwencji jakość życia pacjenta. Wskazano też na pewne działania profilaktyczne, czyli zapobieganie niektórym zniekształceniom odbytu, co np. w przypadku zwężeń odbytu wiąże się nie tylko z prawidłową techniką operacyjną, ale i z kontrolami po operacji, np. w przypadku fistulotomii z zastosowaniem techniki FIPS. Pacjent kwalifikowany do anoplastyki powinien być operowany przez doświadczony zespół chirurgów w ośrodku referencyjnym. Zwiększa to wówczas jego szanse na pełny powrót do zdrowia.

Summary
First plastic repairs of the anal canal, which date back to the 19^th century, were performed in children with congenital anal malformations. In addition to developmental malformations in children, anal reconstructions are most often performed due to postoperative complications. The paper discusses the most common anal canal plasty procedures performed for anal stenosis, anal deformation secondary to proctological surgeries resulting in anal leakage and underwear staining and/or gas and faecal incontinence, deformities after oncological procedures, childbirth-related perineal deformities, as well as recurrent anal fissure and cosmetic defects. Properly performed anoplasty can significantly improve cosmetic and functional outcomes, which translates into higher quality of life. It has also been suggested to implement certain prophylactic measures to avoid some anal deformities, which, for example, in the case of anal stenosis, involves only a correct surgical technique, but also postoperative follow-up, e.g. in the case of fistulectomy and fistulectomy and primary sphincteroplasty (FIPS). Anoplasty should be performed by an experienced team of surgeons in a reference centre. This increases the chances for a full recovery.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.