Opieka stomatologiczna nad pacjentem z grupy ryzyka martwicy kości szczęk w gabinecie stomatologicznym

*Łukasz Słowik¹, Aleksy Nowak¹, Maciej Okła¹, Zuzanna Ślebioda², Krzysztof Osmola¹, Ewa Totoń³

Streszczenie
U pacjentów stomatologicznych zapaleniem kości nazywamy niejednorodną grupę chorób, których skutkiem jest postępujące niszczenie struktury kostnej szczęki i żuchwy w wyniku toczącego się procesu zapalnego. W efekcie nieleczonego procesu zapalnego dochodzi do martwicy tkanki kostnej. Wśród zmian zapalnych kości szczękowych największą grupę stanowią poradiacyjne zapalenia i zmiany polekowe w wyniku długotrwałego leczenia onkologicznego. Zapalenia kości poradiacyjne w populacji dzieci i młodzieży dotyczą głównie kości długich. Wśród młodszych pacjentów przyjmujących leki antyresorpcyjne nie opisano przypadków martwicy kości.
Utrwalona wiedza obejmująca znajomość czynników zwiększających ryzyko zapalenia kości obszaru szczękowego oraz prawidłowo prowadzona przez lekarzy stomatologów profilaktyka przyczyniają się do eliminowania tego trudnego w leczeniu powikłania. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie charakterystyki schorzenia, jego etiologii, czynników ryzyka i schematu postępowania okołozabiegowego według wytycznych Grupy Roboczej Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego oraz Narodowego Programu Ochrony Antybiotyków.

Summary
In dental patients, osteomyelitis is a heterogeneous group of diseases that result in non-healing, progressive destruction of the jaw and mandible as a result of the ongoing inflammatory process. As a result of the untreated inflammatory process, bone tissue necrosis occurs. Among the inflammatory lesions of the jaws, the largest group are radiation- and drug-induced lesions as a result of long-term oncological treatment. In the pediatric population, osteitis after radiotherapy mainly affects long bones. There have been no reports of drug induced osteonecrosis in younger patients.
Knowledge, including the factors increasing the risk of osteomyelitis in the maxillary area and prophylaxis, carried out correctly by dentists, contribute to the elimination of this difficult-to-treat complication. This study aims to present the characteristics of the disease, its etiology, and risk factors. This study shows the perioperative procedure according to the guidelines of the Working Group of the Polish Dental Society and the National Program for the Protection of Antibiotics.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.