Temporal bone fracture – case report

Gabriela Łocik¹, Maria Wolniewicz², Joanna Kośka¹, *Lidia Zawadzka-Głos³

Streszczenie
Kość skroniowa jest parzystą kością, która stanowi jeden z elementów budowy czaszki. Pozostałe kości wchodzące w jej skład to: kość potyliczna, kość czołowa, kość klinowa, kość sitowa i parzyste kości ciemieniowe. Mimo iż jest to najtwardsza kość czaszki, może ona ulec złamaniu przy zastosowaniu odpowiednio dużej siły (według jednej z analiz, dla zdrowej kości dorosłego człowieka wymagane jest co najmniej 850 kg siły bocznej). W zależności od lokalizacji i przyłożonej siły, a tym samym płaszczyzn dotkniętych urazem, możemy wyróżnić trzy typy złamań: podłużne, poprzeczne i skośne złamanie kości skroniowej. Zakres urazu i towarzyszących mu powikłań należy dokładnie ocenić za pomocą badań obrazowych (TK, MRI), by wdrożyć odpowiednią specjalistyczną opiekę ukierunkowaną na napotkane problemy. Chciałybyśmy także przedstawić przypadek 13-letniego chłopca, który został potrącony przez samochód. Po wypadku stracił przytomność i doznał amnezji pourazowej. W chwili przyjęcia do szpitala był przytomny (GCS 15) i zwracał uwagę wyciek krwisty z domieszką płynu mózgowo-rdzeniowego z prawego przewodu słuchowego zewnętrznego wraz z miejscowym stłuczeniem okolicy potyliczno-skroniowej prawej. Badania obrazowe wykazały złamanie kości skroniowej.

Summary
A temporal bone is a paired bone forming a skull, together with other bones named occipital bone, frontal bone, sphenoid bone, ethmoid bone and paired parietal bones. Although it is the thickest bone of the skull, it can still get fractured, when a significant force is applied (according to one study at least 850 kg of lateral force is required for a healthy adult bone). Depending on the localization of the applied force and therefore affected planes, we can distinguish three types of fractures: longitudinal, transverse and oblique temporal bone fracture. The range of the trauma and concomitant complications should be thoroughly assessed with the help of imaging (CT, MRI) and then specialist care aimed at encountered problems administered. We would like to present a case of a 13-years-old boy who was hit by the car. After the accident he lost his consciousness and experienced post-traumatic amnesia. By admitting to the hospital, he was alert (GCS 15) and presented with otorrhagia together with a local contusion of the right occipitotemporal area. Imaging showed a temporal bone fracture.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.