Treatment methods of deep caries in immature permanent teeth

*Anna Szufnara¹, Sylwia Majewska-Beśka², Joanna Szczepańska²

Streszczenie
Próchnica została zakwalifikowana przez ONZ do grupy chorób przewlekłych nieinfekcyjnych (NCD). Można jej uniknąć poprzez działania profilaktyczne. Szczególnie głębokie zmiany próchnicowe w zębach stałych z niedokończonym rozwojem korzenia stanowią poważny problem leczniczy dla współczesnej stomatologii. Spowodowane jest to odmienną budową anatomiczno-histologiczną w porównaniu z zębami dojrzałymi. Uzasadnieniem dla wyboru tematyki było przedstawienie na podstawie przeglądu piśmiennictwa współczesnych metod leczenia próchnicy głębokiej w zębach stałych z niezakończonym rozwojem morfologicznym i histologicznym z uwzględnieniem stosowanych obecnie materiałów biokompatybilnych.
Dokonano przeglądu piśmiennictwa na podstawie baz Pubmed i Elsevier w przedziale lat 2005-2018 oraz dwóch artykułów spoza zakresu. Kryterium wyszukiwania były następujące hasła: „próchnica”, „remineralizacja”, „pokrycie pośrednie”, „zęby niedojrzałe”.
Rozwój medycyny i nauk biologicznych stwarza szansę na powstawanie nowych protokołów postępowania i leczenia próchnicy głębokiej. Większość z nich opiera się na filozofii stomatologii minimalnie inwazyjnej. Rozwój bioinżynierii pozwala na wytworzenie coraz bardziej biozgodnych materiałów, które nie wywierają drażniącego wpływu na miazgę zęba, natomiast umożliwiają głęboką remineralizację tkanek, co jest szczególnie istotne w przypadku zębów niedojrzałych.
W leczeniu próchnicy głębokiej nadal wykorzystywane są preparaty z wodorotlenkiem wapnia czy tlenkiem cynku z eugenolem lub szkło-jonomery. Na powodzenie podjętego leczenia duży wpływ mają: współpraca z pacjentem, możliwość wczesnej diagnozy oraz kontrola już leczonych zębów. Niezbędne są dalsze badania nad metodami diagnostyki i leczenia, pozwalające we wczesnym etapie na regenerację zmian jakościowych, zapobiegając powstawaniu ilościowych uszkodzeń struktury twardych tkanek zęba.

Summary
Caries was qualified by UN as non-communicable disease – NCD. It can be avoided by preventive measures. Especially, deep caries lesions in immature permanent teeth constitute a serious clinical problem for contemporary pediatric dentistry.
It is caused by a different anatomical and histological structure compared to mature permanent teeth. The aim of the study was to present contemporary methods of deep caries treatment in histologically and morphologically immature teeth with currently used materials.
The literature review was based on Pubmed and Elsevier databases (2005-2018) and two articles out-of-range. The search criteria were: “caries”, “remineralization”, “indirect capping” and “immature teeth”.
Development in medicine and biomedical science leads to creating more modern procedural records when it comes to deep caries treatment. They are based on minimally invasive dentistry. Development of bioengineering enables creation of more biocompatible materials which do not have irritating influence on dental pulp. These materials allow deeper remineralization of dental tissues.
Deep caries treatment still involves usage of restorations with calcium hydroxide, zinc oxide with eugenol and glass ionomers. Good cooperation with patient, prospects of early diagnosis, and regular examinations of treated teeth have great impact on success of treatment. Further research on methods of diagnosis and treatment needs to be carried out. They should allow regeneration of early qualitative changes to avoid quantitative damages in a tooth’s hard tissue.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.