The attitude of polish dentists towards children treatment

Maria Prokopczyk¹, Zuzanna Piotrkowicz¹, *Anna Turska-Szybka²

Streszczenie
Wstęp. Stosunek dentysty do leczenia dzieci wpływa na powodzenie leczenia stomatologicznego i może być ukształtowany przez system opieki zdrowotnej, odpowiednie przygotowanie do leczenia młodych pacjentów oraz wykorzystanie różnych metod współpracy.
Cel pracy. Celem pracy było przedstawienie podejścia lekarzy dentystów do leczenia pacjentów nieletnich oraz omówienie wykonywanych procedur leczniczych i czynników wpływających na komunikację i planowanie leczenia.
Materiał i metody. Badaniem objęto 736 dentystów. Ankieta składała się z 46 pytań i poruszała tematy dotyczące: danych socjodemograficznych, ilości leczonych dzieci, premedykacji farmakologicznej, wizyt adaptacyjnych, leczenia zębów mlecznych i stałych niedojrzałych, metod behawioralnych kształtowania postawy dziecka, niewspółpracujących pacjentów oraz dentofobii.
Wyniki. Do ostatecznej analizy zakwalifikowano 577 ankiet. Kobiety stanowiły 85,4% badanych, mężczyźni – 14,6%. Średni wiek wynosił 33 ± 8,2 roku. Jedynie 17,9% respondentów posiadało specjalizację, w tym 24,3% z pedodoncji. Spośród ankietowanych 85,1% leczyło małe dzieci w wieku do lat 6. Leczenie zębów mlecznych bez znieczulenia miejscowego przeprowadzało 18,5% stomatologów. Według 84,9% respondentów możliwe było pokonanie dentofobii u dziecka dzięki wizytom adaptacyjnym. Zabiegi profilaktyczne wykonywało 98,0% lekarzy, premedykację farmakologiczną – 16,7%. Spośród dentystów 93,5% wykorzystywało cement szkło-jonomerowy do odbudowy zębów mlecznych. Dzieci niewspółpracujące kierowało na leczenie w znieczuleniu ogólnym 71,5% respondentów. Niepełnosprawnych pacjentów przyjmowało 60,5% ankietowanych. Z unieruchomienia dziecka korzystało 40,1%. Co szósty respondent wyrażał zainteresowanie kursami z zakresu pedodoncji.
Wnioski. Przeważająca ilość dentystów leczy dzieci, również najmłodsze do 6. roku życia oraz dzieci niepełnosprawne. Prawie każdy lekarz wykonuje zabiegi z zakresu profilaktyki. Istnieje silna korelacja pomiędzy wiekiem lekarza dentysty a rodzajem stosowanych metod leczenia. Niewspółpracujące dzieci kierowane są do leczenia w znieczuleniu ogólnym. Możliwe jest pokonanie dentofobii u młodych pacjentów dzięki odpowiednio zaplanowanym wizytom adaptacyjnym.

Summary
Introduction. The dentist’s attitude towards treating children influences the success of dental treatment and can be shaped by the healthcare system, appropriate preparation for treating young patients, and the use of various methods of cooperation.
Aim. The aim of the study was to present the dentists’ approach to the treatment of juvenile patients and to discuss treatment procedures and factors, which have an influence on communication and treatment planning.
Material and methods. The study included 736 dentists. The questionnaire consisted of 46 questions and covered topics related to socio-demographic data, number of treated children, pharmacological premedication, adaptation visits, treatment of deciduous and immature permanent teeth, behavioral methods of shaping the child’s attitude, non--cooperative patients as well as dentophobia.
Results. Amount of 577 questionnaires were qualified for the final analysis, women: 85.4%, men: 14.6%. The mean age was 33 ± 8.2 years. Only 17.9% of the respondents had a specialization, including 24.3% in pedodontics. Among the respondents, 85.1% treated young children up to the age of 6. Treatment of deciduous teeth without local anesthesia was performed by 18.5% of dentists. According to 84.9% of the respondents, it was possible to overcome the child’s dentophobia thanks to adaptation visits. Prophylactic procedures were performed by 98.0% of physicians, while pharmacological premedication was used by 16.7%. As much as 93.5% of dentists used glass ionomer cement to restore deciduous teeth. Non-cooperative children were referred to treatment under general anesthesia by 71.5% of the respondents. Disabled patients were treated by 60.5%. Every fourth dentist used child immobilization and every sixth expressed an interest in pedodontics courses.
Conclusions. The vast majority of dentists treat children, including the youngest up to 6 years old, as well as disabled children. Almost every dentist performs preventive treatment. There is a strong correlation between the age of the dentist and the type of treatment used. Uncooperative children are referred for treatment under general anesthesia. It is possible to overcome dentophobia in young patients thanks to properly planned adaptation visits.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.