Postępy w diagnostyce obrazowej chorób zapalnych odbytu

*Jacek Piłat¹, Sławomir Rudzki¹, Jacek Bicki², Wojciech Dąbrowski³

Streszczenie
Autorzy przedstawiają zagadnienia z zakresu diagnostyki najczęściej spotykanych chorób zapalnych odbytu. W sposób szczególny zajmują się przetokami i ropniami odbytu. Przedstawiają różne metody diagnostyczne: począwszy od podstawowego badania proktologicznego poprzez metody instrumentalne. Oceniają przydatność, wady i ograniczenia poszczególnych metod. Najwyższą ocenę z przedstawionych metod diagnostycznych uzyskały dwa badania, tj. rezonans magnetyczny i badanie endosonograficzne w opcji 3D, wsparte użyciem opcji render mode lub wody utlenionej jako środka kontrastowego. Oba badania w pewnym sensie są porównywalne, jeżeli chodzi o choroby zapalne odbytu. W przypadku badania endosonograficznego zaletami są: niski koszt, powtarzalność i dostępność. Do wad rezonansu magnetycznego należą: wysoka cena badania, mała dostępność i ewentualna klaustrofobia pacjenta lub obecność metalowych implantów. Jednak niezaprzeczalną zaletą badania metodą rezonansu magnetycznego jest możliwość oceny przetok lub ropni odbytu zlokalizowanych wysoko, powyżej mięśni dźwigaczy. W ocenie zmian głęboko położonych przewaga rezonansu magnetycznego wynika z krótszego ogniska sondy endosonograficznej. Wysoka częstotliwość sondy daje dobrą jakość obrazu, ale okupiona jest krótszą penetracją w głąb promieni ultrasonograficznych. Użycie opcji render mode lub kontrastu – wody utlenionej – stawia badanie endosonograficzne w jednym rzędzie z rezonansem magnetycznym w diagnostyce płycej położonych, częściej występujących przetok i ropni. Mając na uwadze niższe koszty i powtarzalność badania endosonograficznego, jest ono cennym nowoczesnym instrumentem w diagnostyce zmian zapalnych odbytu.

Summary
The authors present issues related to the diagnosis of the most common inflammatory diseases of the anus. They deal with anal fistulas and abscesses in a special way. They present various diagnostic methods: from basic proctological examination to instrumental methods. They asses the usefulness, disadvantages and limitations of individual methods. The highest assessment of the presented diagnostic methods was obtained by two tests, i.e. magnetic resonance imaging and endosonographic examination in the 3D option, supported by the use of the render mode option or hydrogen peroxide as a contrast agent. In a sense, both examinations are comparable when it comes to inflammatory diseases of the anus. For endosonographic examination, the advantage is low cost, repeatability and availability. The disadvantage of magnetic resonance imaging is the high price of the test, the low availability and possible claustrophobia of the patient or the presence of metal implants. However, the undeniable advantage of magnetic resonance imaging is the ability to assess anal fistulas or abscesses located high above the levator muscles. In the assessment of deeply located lesions, the advantage of magnetic resonance results from the shorter focus of the endosonographic probe. The high frequency of the probe gives good image quality, but it is paid for the shorter penetration of the ultrasound rays. The use of the render mode or contrast – hydrogen peroxide option puts the endosonographic examination in a one row with magnetic resonance imaging in the diagnosis of the most frequent occurring fistulas and abscesses. Considering lower costs, repeatability of the endosonographic examination it is a valuable modern instrument in the diagnosis of inflammatory lesions of the anus.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.