Nasal septum perforation – new treatment methods

*Michał Michalik, Adrianna Podbielska-Kubera, Agnieszka Dmowska-Koroblewska

Streszczenie
Perforacja to defekt przegrody nosowej objawiający się przerwaniem tkanki błony śluzowej w obrębie części chrzęstnej, kostnej lub obu części jednocześnie. W wyniku powstania perforacji dochodzi do zaburzenia transportu powietrza przez nos i upośledzenia fizjologii nosa. Powstają strupienia, krwawienia i świsty. Perforacje klasyfikuje się w zależności od ich wielkości, rodzaju ubytku i lokalizacji. Perforacje przegrody nosowej mogą mieć różne przyczyny: urazowe, jatrogenne, nowotworowe, związane ze współistnieniem chorób zapalnych, zakaźnych, zwyrodnieniowych lub autoimmunologicznych oraz nadużywaniem kokainy.
Ocena pacjenta z perforacją przegrody obejmuje szczegółowy wywiad kliniczny, badanie fizykalne, testy diagnostyczne i badania laboratoryjne. Podstawowe znaczenie w postępowaniu u pacjentów z perforacją przegrody ma wyleczenie choroby podstawowej. Drugi krok obejmuje zamknięcie perforacji. Perforacje można leczyć zachowawczo (farmakologicznie) lub chirurgicznie. Wybór sposobu postępowania zależy od etiologii, wielkości i umiejscowienia perforacji.
Najbardziej skuteczną metodą leczenia perforacji są zabiegi chirurgiczne.Chirurgiczne zamknięcie perforacji to zabieg trudny, powiązany z wieloma powikłaniami. Wszystkie zabiegi chirurgiczne oparte są na dwóch głównych zasadach: wytworzeniu płatów śluzowych, śluzowo-ochrzęstnych lub śluzowo-okostnowych bądź przeszczepie. Innym rozwiązaniem są nosowe protezy (obturatory). Dane wskazują, że najwyższe wskaźniki sukcesu uzyskuje się po przeprowadzeniu zabiegów chirurgicznych z wykorzystaniem lokalnych płatów błony śluzowej, przeszczepów z zastosowaniem powięzi skroniowej i ludzkich bezkomórkowych allograftów skóry właściwej.

Summary
Perforation is a defect of nasal septum manifested by the disruption of mucosa in the cartillaginous or bone part of nasal septum or in both of the parts at the same time.As a result, disruption of air transport through the nose and impaired nasal physiology occur. Crusting, epistaxis, and wheezing arise. Perforations are classified according to their size, type, and localization. There are many causes for nasal septum perforation: trauma, surgery, tumors, coexistence of inflammatory, infectious, degenerative, and autoimmune diseases, and cocaine abuse.
The assessment of a patient with nasal septum perforation includes detailed medical history, physical examination, diagnostic and laboratory tests. Treating the underlying disease is of primary importance. The second step involves closing the perforation. Perforations can be treated conservatively (pharmacologically) or surgically. The choice of approach depends on the etiology, size, and location of the perforation.
Surgical approach is the most effective. Surgical closure of nasal septal perforation is a difficult procedure associated with many complications. All surgical approaches are based on two main principles: creating mucosal, mucoperichondrial, and/or mucoperiosteal flaps or transplant. Prosthetic treatment is another solution. Literature data shows that highest success rate is achieved after surgical procedures with the use of mucosal flaps and temporal fascia transplants, as well as acellular human dermal allografts.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.