Wrażliwość bakterii beztlenowych na australijski olejek mirtowy (Backhousia citriodora F. Muell.)

© Borgis - Postępy Fitoterapii 3/2018, s. 164-169 | DOI: 10.25121/PF.2018.19.3.164

*Anna Kędzia1, Andrzej W. Kędzia2, Henry Ostrowski-Meissner3, Joanna Wiśniewska4

Streszczenie
Wstęp. Leki ziołowe były znane i wykorzystywane w starożytności w Chinach, Europie i Ameryce. Mirtu używali starożytni Egipcjanie do leczenia zakażeń i chorób przebiegających z gorączką. Drzewo 6-krotnie wymieniono w Biblii. Dioskurydes polecał pacjentom olejek mirtowy w przypadku zakażeń płuc i pęcherza moczowego. Zarówno roślina, jak i olejek eteryczny były stosowane w medycynie ajurwedyjskiej do leczenia zakażeń dróg oddechowych i nerwobóli. Backhousia citriodora F. Muell. należy do gatunku Backhousia i rodziny Myrtaceae. Drzewo rośnie na plantacjach w Australii, w subtropikalnych lasach deszczowych w centralnej i południowo-wschodniej prowincji Queensland, osiągając 20-30 m wysokości. Liście Backhousia citriodora wytwarzają olejek eteryczny. Jest on otrzymywany na drodze destylacji z parą wodną. Olejek mirtowy posiada charakterystyczny zapach związany z obecnością cytralu. Badania wskazują, że składniki olejku działają przeciwdrobnoustrojowo wobec bakterii tlenowych. Brakuje informacji o jego aktywności wobec bakterii beztlenowych.
Cel pracy. Celem badań było oznaczenie działania olejku mirtowego wobec bakterii beztlenowych wyizolowanych od pacjentów.
Materiał i metody. Bakterie beztlenowe zostały wyhodowane z różnych zakażeń jamy ustnej. Ogółem zbadano 135 szczepów wyizolowanych od pacjentów i 7 szczepów wzorcowych. Wrażliwość beztlenowców na olejek mirtowy przeprowadzono metodą seryjnych rozcieńczeń w agarze Brucella, z dodatkiem 5% odwłóknionej krwi baraniej, menadionu i heminy. Odpowiednie stężenia olejku dodawano do agaru Brucella. Podłoże bez olejku stanowiło kontrolę wzrostu szczepów. Inokulum zawierające 106 CFU na kroplę przenoszono na powierzchnię podłoży aparatem Steersa. Inkubację płytek prowadzono w warunkach beztlenowych w anaerostatach, w atmosferze 10% C02 , 10% H2 i 80% N2 , w obecności katalizatora palladowego i wskaźnika beztlenowości w temperaturze 37°C przez 48 godzin. Za MIC uznawano najmniejsze stężenie olejku, które całkowicie hamowało wzrost badanych bakterii beztlenowych.
Wyniki. Wyniki wskazują, że olejek mirtowy działał wobec 44 (50%) wszystkich testowanych bakterii beztlenowych w stężeniach w zakresie < 0,12-1,0 mg/ml. Największą wrażliwość spośród Gram-ujemnych bakterii wykazały beztlenowce z gatunku Prevotella oralis i Prevotella oris, były one wrażliwe na stężenia < 0,12 mg/ml. Niższą aktywność olejek wykazał wobec Gram-ujemnych pałeczek Prevotella buccalis, Prevotella levii, Prevotella loescheii, Bacteroides uniformis i Parabacteroides distasonis (> 4,0 mg/ml). Szczepy Clostridium były wysoce wrażliwe. Ich wzrost był hamowany przez stężenia < 0,12 mg/ml. Olejek wykazał podobną aktywność wobec Gram-ujemnych i Gram-dodatnich pałeczek beztlenowych. Wzrost 50 i 47% tych bakterii hamowały stężenia w zakresie <
0,12-1,0 mg/ml. Mniej wrażliwe były ziarniaki z gatunku Veillonella parvula (MIC 1,0-> 4,0 mg/ml). Najniższą wrażliwość wykazały Gram-dodatnie ziarniaki. Ich wzrost był hamowany przez stężenia 2,0-> 4,0 mg/ml.
Wnioski. Największą aktywność wykazał olejek mirtowy wobec beztlenowców z gatunku Prevotella oralis, Prevotella oris i rodzaju Clostridium. Najmniej wrażliwe były szczepy z gatunków Prevotella buccalis, Prevotella levii, Prevotella loescheii, Bacteroides uniformis i Parabacteroides distasonis. Olejek wykazał podobną aktywność wobec Gram-ujemnych i Gram-dodatnich pałeczek beztlenowych.

Summary
Introduction. Herbs have been known and utilize since ancient Times in China, Europe and America. The ancient Egiptians used the myrtle to treat fever and infections. The plant have been mentioned in the Bible six times. Dioscorides recommended myrtle oil on patients with blader and lung infections. The herb and essential oil were used in Ayuveric treating infections respiratory tract and neuralgic. Backhousia citriodora F. Muell. belonging to the genus Backhousia and family Myrtaceae. It grown to 20-30 m high, on plantations in Australia, in subtropical rainforests of central and south-eastern Queensland. The leaves of the tree Backhousia citriodora produces an essential oil. It is obtained via hydro distillation. Lemon myrtle oil is known for its characteristic lemon flavor, related with presence of citral. Research indicated, that constituents of oil showed antibacterial activity against aerobic bacteria. There are no information about its activity towards anaerobic bacteria.
Aim. The aim of the study was to determine activity of myrtle oil against anaerobic bacteria isolated from patients.
Material and methods. The anaerobic bacteria were isolated from various infections of oral cavity. A total 135 strains isolated from patients and 7 reference strains were tested. The suscibility anaerobes to myrtle oil was carried out using plate dilution technique in Brucella agar supplemented with 5% defibrynated sheep blood, menadione and hemin. Inoculum containing 106 in CFU per spot was seeded with Steers replicator upon the surface of agar with myrtle oil and without oil (strains growth control). Incubation the plates was performed in anaerobic jars (10% C02 , 10% H2 , 80% N2 , palladic catalyst and anaerobic indicator) at 37°C for 48 hrs. The MIC was defined as the lowest concentrations of the myrtle oil that completely inhibited growth the tested anaerobic bacteria.
Results. The results indicated that the myrtle oil was active against the 44 (50%) from all the tested strains of anaerobes to the concentrations from ranges < 0.12-1.0 mg/ml. The rods from genus of Prevotella oralis and Prevotella oris were sensitive on concentrations < 0.12 mg/ml. The oil was less active against the Gram-negative anaerobes from genus of Prevotella buccalis, Prevotella levii, Prevotella loescheii, Bacteroides uniformis and Parabacteroides distasonis (MIC > 4.0 mg/ml). The Clostridial strains were very sensitive.
The growth of this strains was inhibited by concentrations of < 0.12 mg/ml. The volatile oil did appeared to be equally effective against both Gram-negative and Gram-positive anaerobic rods. The growth of 50 and 47% of this bacteria was inhibited in ranges from < 0.12 to 1.0 mg/ml. The tested Gram-negative cocci from genus Veillonella parvula were less sensitive (MIC 1.0-> 4.0 mg/ml).
The strains of Gram-positive cocci were the least sensitive. Its growth was inhibited by concentrations 2.0-> 4.0 mg/ml.
Conclusions. The myrtle oil was more active against anaerobic bacteria from genus Prevotella oralis, Prevotella oris and strains from genera of Clostridium. The strains from genus Prevotella buccalis, Prevotella levii, Prevotella loescheii, Bacteroides uniformis and Parabacteroides distasonis were the lowest sensitive. The oil was equally effective against Gram-negative and Gram-positive anaerobic bacteria.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.