Direct pulp capping in permanent teeth in children – tertiary dentin formation, materials used. Part II

Malwina Kolasa¹, Joanna Szczepańska²

Streszczenie
Pokrycie bezpośrednie polega na aplikacji środka leczniczego na miazgę obnażoną mechanicznie lub urazowo. Nadrzędnym warunkiem powodzenia terapii jest odpowiedni stan kliniczny miazgi, która powinna być zdrowa lub objęta odwracalnym procesem zapalnym. Metoda jest szczególnie polecana w leczeniu młodych zębów stałych ze względu na wysoki potencjał regeneracyjny miazgi. U jej podstaw leży zdolność odontoblastów do tworzenia mostu zębinowego poprzez odkładanie zębiny trzeciorzędowej. W przypadku obnażenia miazgi warstwa odontoblastów obumiera i musi być zastąpiona przez nową populację odontoblastów wyróżnicowaną z komórek macierzystych miazgi pod wpływem działania leku aplikowanego na miazgę. Stosowana do pokrycia miazgi substancja, poza właściwościami odontotropowymi oraz zdolnością stymulacji do wytwarzania zadowalającego jakościowo mostu zębinowego, powinna być biozgodna, przylegać do tkanek zęba oraz ich nie przebarwiać, a także nie rozpuszczać się w płynie z kanalików zębinowych ani w wodzie. Dotychczas nie odkryto środka, który spełniałby wszystkie wyżej wymienione warunki, dlatego niezwykle istotne jest ciągłe prowadzenie badań mających na celu wynalezienie substancji dającej najlepsze rezultaty w pokryciu bezpośrednim miazgi.

Summary
Direct pulp capping involves placing therapeutic material on mechanically or traumatically exposed pulp. The most essential requirement of therapeutic success is clinical state of the pulp which should be healthy or in reversible pulpitis. The method is particularly recommended for young permanent teeth due to the high regenerative potential of dental pulp. The mechanisms underlying these repair processes involve the ability of odontoblasts to form dentin bridges via tertiary dentin deposition. If pulp exposure occurs, a layer of odontoblasts is killed and must be replaced with a new odontoblastic population, which differentiates from pulpal stem cells under the influence of a therapeutic agent applied on the pulp. In addition to odontotropic properties and the ability to stimulate production of qualitatively satisfying dentinal bridge, the substance used for pulp capping should be biocompatible, not stain dental tissues, exhibit good adhesion to them, and insolubility in dentin tubule fluid or water. So far an agent which meets all the requirements mentioned above has not been invented. It is crucial to continue research to develop a substance that will yield the best effects in direct pulp capping.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.