Co nowego w etiologii i terapii łojotokowego zapalenia skóry

*Aleksandra Buczek¹, Dominika Wcisło-Dziadecka², Katarzyna Sierant¹, Ligia Brzezińska-Wcisło^{1, 3}

Streszczenie
Łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS), wyprysk łojotokowy (WŁ) jest przewlekłą, nawracającą chorobą skóry. Schorzenie najczęściej dotyka osoby młode, jednak może wystąpić w każdej grupie wiekowej. Charakteryzuje się obecnością wykwitów złuszczających na podłożu rumieniowym w okolicach skóry najbardziej obfitujących w gruczoły łojowe (twarz, skóra owłosiona głowy, plecy) oraz okolicach wyprzeniowych. Rozpoznanie stawia się na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego. Patogeneza schorzenia do dziś nie jest jednoznacznie wyjaśniona, jednakże istnieje szereg czynników predysponujących – zaburzenia aktywności gruczołów łojowych, obniżenie odporności, kolonizacja bakterii i grzybów, łuszczyca, niedoborowa dieta. Terapia ŁZS jest wciąż dużym wyzwaniem dla klinicystów, gdyż nie ma jednego radykalnego leku przynoszącego trwałe wyleczenie, a samo schorzenie ma charakter nawrotowy. Według konsensusu postępowania terapeutycznego Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego główną rolę w leczeniu wyprysku łojotokowego skóry owłosionej głowy odgrywają szampony zawierające cyklopiroksolaminę, ketokonazol lub pirytonian cynku. Z kolei w przypadku wykwitów zlokalizowanych na skórze gładkiej, rekomendowane są preparaty miejscowe z pochodnymi imidazolowymi oraz słabo i średnio mocno działającymi glikokortykosteroidami, przy czym zmiany na twarzy powinny być kontrolowane pochodnymi kalcyneuryny. W artykule omówiono etiologię, obraz kliniczny oraz najnowsze informacje dotyczące leczenia WŁ.

Summary
Dermatitis seborrheica also known as seborrheic eczema is a chronic and recurrent skin disease. Young people are in risk group, but it occurs in every age group. It is characterized by the presence of exfoliating erythematous exanthemas in areas abundant with the sebaceous glands (face, scalp, back) and skin folds. Diagnosis is based on a characteristic clinical picture. The pathogenesis of the disease to this day is not clearly explained, but there is a number of predisposing factors – sebaceous gland disorders, lowering of immunity, colonization of bacteria and fungi, psoriasis, deficient diet. The treatment is very difficult, as no single and radical cure for seborrhoeic dermatitis has been found yet. Polish Association of Dermatologists presents the therapeutic guidelines for this condition – ciclopirox shampoo is recommended Alternatively shampoos containing ketoconazole or zinc pirythione could be used. For other localisations therapy with imidazoles and coricosteroides is recommended. Calcineurin inhibitors are the best option for face lesions. The article presents aetiology, clinical presentation and treatment of seborrhoeic eczema.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.