Stan uzębienia oraz potrzeby w zakresie leczenia zachowawczego i ortodontycznego u dzieci i młodzieży ze skoliozą idiopatyczną

*Małgorzata Laskowska¹, Marcin Tyrakowski², Małgorzata Zadurska¹, Jarosław Czubak²,Julita Wojtaszek-Lis³, Dariusz Gozdowski⁴, Dorota Olczak-Kowalczyk⁵

Streszczenie
Wstęp. Skolioza to jedna z najczęstszych chorób ortopedycznych u dzieci i młodzieży. Uważa się, że może sprzyjać występowaniu zmian chorobowych dotyczących narządu żucia, w tym wad zgryzu. Nieprawidłowości będące skutkiem skoliozy, np. utrudnione oddychanie i koncentracja pacjentów na podstawowym problemie zdrowotnym, mogą sprzyjać zaniedbaniom w zakresie zdrowia jamy ustnej.
Cel pracy. Zbadanie stanu uzębienia oraz określenie potrzeb w zakresie leczenia zachowawczego i ortodontycznego u dzieci i młodzieży ze skoliozą idiopatyczną.
Materiał i metody. Zbadano 141 osób w wieku od 8 lat i 4 miesięcy do 18 lat i 2 miesięcy po przeprowadzonej diagnostyce ortodontycznej i ortopedycznej, w tym 80 ze skoliozą idiopatyczną (średnia wieku 14,2 ± 2,03 roku) i 61 bez skoliozy (średnia wieku 12,6 ± 1,9 roku). Badania obejmowały: wywiad, kliniczne badanie stomatologiczne (obecność próchnicy zębów według ICDAS II puwz/PUWZ, wskaźnik leczenia) oraz analizę statystyczną wyników.
Wyniki. Choroba próchnicowa występowała częściej u badanych ze skoliozą niż bez tej choroby (98,76 vs. 73,33%). Skoliozie towarzyszyła także istotnie statystycznie większa intensywność próchnicy. U wszystkich badanych stwierdzono znaczne zaniedbania dotyczące leczenia choroby próchnicowej, zwłaszcza zębów mlecznych i wad zgryzu. U żadnego dziecka ze skoliozą z zębami mlecznymi nie stwierdzono wartości wskaźnika leczenia równego 1. Leczenie ortodontyczne prowadzono u 63,26% pacjentów bez skoliozy, u których stwierdzono wady zgryzu i tylko u 43,42% ze skoliozą i wadą zgryzu.
Wnioski. Skolioza idiopatyczna nie tylko zwiększa zagrożenie wystąpienia wady zgryzu i próchnicy zębów, ale również zaniedbań w zakresie ich leczenia. Konieczne jest więc włączenie opieki stomatologicznej do schematu interdyscyplinarnego postępowania ogólnomedycznego w tej grupie pacjentów.

Summary
Introduction. Scoliosis is one of the most common orthopaedic diseases in children and adolescents. It is thought to contribute to pathologies of the masticatory system, including occlusal defects. Abnormalities resulting from scoliosis, such as impaired respiration and patients’ focus on their primary health problem may contribute to inadequate oral hygiene and dental/orthodontic care.
Aim. Evaluation of the dental health status and the needs associated with conservative and orthodontic treatment in children and adolescents with idiopathic scoliosis.
Material and methods. 141 subjects aged between 8 years and 4 months and 18 years and 2 months who had undergone orthodontic and orthopaedic diagnostics, including 80 subjects with idiopathic scoliosis (mean age 14.2 ± 2.03 years) and 61 without scoliosis (mean age 12.6 ± 1.9 years), were examined. The examination included medical history, clinical dental examination (presence of tooth caries according to ICDAS II dmft/DMFT index, treatment ratio) and statistical analysis of the results.
Results. Caries was observed more frequently in subjects with scoliosis compared to healthy subjects (98.76 vs. 73.33%). Scoliosis was also accompanied by statistically significantly more intense caries. Inadequate dental care was prevalent in the studied group, especially in regard to treatment of carious lesions in deciduous teeth and occlusal defects. None of the children with scoliosis with deciduous teeth showed a treatment ratio = 1. Only 63.26% of patients without scoliosis who demonstrated occlusal defects, and only 43.42% of patients with scoliosis and an occlusal defect sought orthodontic treatment.
Conclusions. Idiopathic scoliosis not only increases the risk for occlusal defects and caries but also inadequate dental treatment. Thus, it is necessary to include specialist dental care in the multidisciplinary strategy of medical management in this group of patients.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.