Historyczne metody leczenia hemoroidów

*Maria Ciesielska, Przemysław Ciesielski

Streszczenie
Choroba hemoroidalna jest przypadłością nękającą człowieka od niepamiętnych czasów. Pierwsze wzmianki na ten temat pochodzą z Kodeksu Hammurabiego oraz egipskich papirusów (Edwina i Ebersa) datowanych na 1700 rok p.n.e. Już wówczas starano się przyjść z pomocą chorym, stosując leczenie miejscowe. Pierwszym, który opisał nie tylko metodę diagnostyczną, ale i leczenie instrumentalne guzków krwawniczych, był Hipokrates. Jego następcami byli Celsus, Galen, Abulcasis i wielu innych. Prawdziwy przełom w leczeniu nastąpił dopiero w 1718 roku, gdy Lorenz Heister wydał trzytomowe dzieło pt. „Chirurgie”, w którym zamieścił informacje i rysunki technik operacyjnych (podwiązania i wycięcia hemoroidów) stosowanych w leczeniu hemoroidów. Kolejny przełom w leczeniu nastąpił w pierwszej połowie XIX wieku za sprawą Fredericka Salmona, który przeprowadził zabieg łączący równocześnie wycięcie i podwiązanie guzków. Metodę tę w 1937 roku zmodyfikowali E.T.C. Milligan i C. Naughton Morgan, a w 1952 roku John Ferguson. Równocześnie z rozwojem technik operacyjnych pojawiały się metody małoinwazyjne (np. obliteracja) oraz nowe leki działające miejscowo. Dziś, podobnie jak przez wieki, chirurdzy różnią się w poglądach dotyczących sposobu postępowania w trakcie zabiegu operacyjnego hemoroidów, a pacjenci czekają na nową, jeszcze lepszą metodę leczenia.

Summary
Haemorrhoidal disease has been a condition of man since ever. The first mention of this subject comes from the Code of Hammurabi and Egyptian papyri (Edwin and Ebers) dated 1700 BC. The attempts were always made to help the patients by using local treatment. The first one who described not only the diagnostic method but also the instrumental treatment of hemorrhoids was Hippocrates. His successors were Celsus, Galen, Abulcasis and many others. The real breakthrough came in 1718, when Lorenz Heister published a three-volume work “Chirurgie”, in which he posted information and drawings of surgical techniques (ligation and excision) used in the treatment of hemorrhoids. Another breakthrough in the treatment occurred in the first half of the nineteenth century thanks to Frederick Salmon, who performed the procedure combining the excision and ligation of the nodules, which in 1937 were modified by E.T.C. Milligan and C. Naughton Morgan, and in 1952 by John Ferguson. Simultaneously with the development of surgical techniques, minimally invasive methods (such as obliteration) and new agents acting locally appeared. Today, like for ages, surgeons differ in their views on how to manage hemorrhoids during surgery, and patients are still waiting for a new, even better method of treatment.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.