Chirurg na sali porodowej

*Małgorzata Kołodziejczak¹, Przemysław Ciesielski^{1, 2}, Fabian Kamiński^{3, 4}

Streszczenie
Większość położniczych uszkodzeń krocza ginekolodzy zaopatrują sami i chirurg rzadko proszony jest o konsultację na salę porodową. Najczęściej ma to miejsce w sytuacji dużych uszkodzeń zwieraczy odbytu oraz ściany odbytnicy, czyli w przypadku pęknięcia krocza IV stopnia. Szczególnie w szpitalach wieloprofilowych, w których istnieje zarówno oddział ginekologiczno-położniczy, jak i chirurgiczny, może zaistnieć konieczność sprostania powyższej sytuacji. W artykule autorzy przypominają zasady doraźnego zaopatrzenia położniczych uszkodzeń mięśni zwieraczy, w oparciu o aktualne wytyczne postępowania w tym zakresie opracowane przez Royal College Obstetricians and Gynaecologists oraz o najnowsze piśmiennictwo. Przekazują też własne obserwacje praktyczne z przeprowadzania operacji rekonstrukcyjnych po uszkodzeniach położniczych zwieraczy odbytu. Prawidłowo przeprowadzona doraźna rekonstrukcja zwieraczy w większości przypadków nie pozostawia trwałych ubytków czynnościowych u pacjentki, natomiast źle zaopatrzone pęknięcie krocza III i IV stopnia może dać powikłania w postaci: gorszego trzymania gazów i stolca, przetoki odbytowo-pochwowej, przetoki odbytniczo-pochwowej, krwiaka, infekcji rany, ropnia, a w krańcowych przypadkach doprowadzić do ciężkich powikłań septycznych.

Summary
Most of perineal tears are managed by gynaecologists, who rarely consult with surgeons. Consultation most often takes place in the case of extensive damage to the anal sphincters and rectal wall, i.e. fourth-degree perineal tears. This situation is particularly likely in multispeciality hospitals featuring both gynaecological/obstetric and surgical departments. The paper discusses the guidelines for urgent management of perineal sphincter tears based on the current guidelines developed by the Royal College Obstetricians and Gynaecologists as well as recent literature. We also wish to share our practical observations from reconstructive surgeries after obstetric anal sphincter injuries. In most cases, a correctly performed anal sphincter repair causes no permanent dysfunctions, whereas inappropriately managed third- or fourth-degree perineal tears may lead to complications, such as poor gas and faecal continence, anovaginal or rectovaginal fistula, haematoma, wound infection, abscess and, in extreme cases, severe septic complications.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.