Problem nietrzymania moczu u dorosłych

© Borgis - Medycyna Rodzinna 1/2000, s. 43-44

Danuta Gidian

W pierwszym artykule z cyklu poświęconego temu tematowi przedstawiona zostanie epidemiologia, przyczyny, próby podziału i objawy. W następnych kolejno: diagnostyka, leczenie oraz podsumowanie, wraz z zaleceniami postępowania dla lekarzy pierwszego kontaktu.
Według definicji International Continence Society (ICS) za nietrzymanie moczu uważa się niekontrolowane oddawanie moczu sprawiające problemy natury higienicznej i socjalnej.
Powszechne jest przekonanie, że problem ten dotyczy głównie osób starszych i jest konsekwencją starzenia się. Nie jest to do końca prawdą. Dolegliwość ta występuje również u osób młodych, zarówno kobiet jak i mężczyzn.
Jest to problem „wstydliwy” i mija zwykle kilka lat od pojawienia się pierwszych objawów do zgłoszenia tego lekarzowi. Nadal niestety zdarza się, że lekarz bagatelizuje sprawę. Ostatnio jednak, dzięki wielu artykułom w prasie, zarówno fachowej jak i popularnej, wyraźnie wzrasta świadomość zarówno pacjentów jak i lekarzy. Pojawiły się też nowe możliwości leczenia farmakologicznego i inne metody leczenia zachowawczego.
W Polsce nie przeprowadzano dokładnych badań dotyczących częstości występowania nietrzymania moczu. Można przyjąć, że dałyby one podobne wyniki do rejestrowanych w krajach wysoko rozwiniętych. Omawiany problem dotyczy tam średnio około 10% całej populacji. W grupie kobiet po trzydziestce odsetek ten wzrasta do 30%, a po pięćdziesiątce - do prawie 60% . W Stanach Zjednoczonych uważa się, że jest to wręcz problem epidemiczny.
Nietrzymanie moczu może bardzo komplikować życie, prowadząc do zmniejszenia aktywności zawodowej, zaburzeń emocjonalnych, unikania kontaktów osobistych i narastania poczucia izolacji. Tym bardziej więc nie można tego bagatelizować.
Aby leczenie było skuteczne należy najpierw określić przyczynę gubienia moczu.
Nie ma jednej przyczyny i - co więcej - przyczyn może być kilka jednocześnie. Nietrzymanie moczu może występować w chorobach urologicznych, ginekologicznych, neurologicznych, internistycznych, po urazach, w chorobach nowotworowych i przy wadach wrodzonych. Dokładne omówienie wszystkich przyczyn zajęłoby zbyt dużo miejsca.
W celu uproszczenia zagadnienia, Komitet Standaryzacji przy ICS opracował podział nietrzymania moczu niezależny od etiolog

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.