Zastosowanie badań scyntygraficznych w diagnostyce chorób nadnerczy

© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 12/2017, s. 707-716 | DOI: 10.25121/PNM.2017.30.12.707

*Agnieszka Łebek-Szatańska, Karolina M. Nowak, Lucyna Papierska

Streszczenie
Badania scyntygraficzne są wykorzystywane w diagnostyce endokrynologicznej już od kilkudziesięciu lat. Ich wykonanie należy rozważyć, jeśli tomografia komputerowa oraz rezonans magnetyczny nie są w stanie w pełni i jednoznacznie scharakteryzować patologii nadnerczy. W praktyce najczęściej wykonuje się scyntygrafię z ¹²³I-MIBG oraz scyntygrafię receptorów somatostatynowych z tektreotydem (w ocenie guzów pochodzących z rdzenia nadnerczy), rzadziej scyntygrafię ze znakowanym norcholesterolem, NP-59 (w chorobach kory nadnerczy). Rozwój dokładniejszych metod obrazowania przestrzennego, między innymi pozytronowej tomografii emisyjnej (PET), jak również wynalezienie nowych radiofarmaceutyków o lepszych parametrach fizykochemicznych, przekłada się na coraz szersze zastosowanie tych badań. Najbardziej dostępne z nich, PET z ¹⁸F-fluorodeoksyglukozą, jest najczęściej wykorzystywane w celu odróżnienia guzów łagodnych od złośliwych. PET z ⁶⁸Ga-peptydami stanowi z kolei alternatywę dla klasycznej scyntygrafii receptorów somatostatynowych, ma jednak lepszą od niej czułość. W artykule omawiamy poszczególne typy badań scyntygraficznych oraz ich miejsce w procesie diagnostyczno-terapeutycznym w chorobach nadnerczy.

Summary
Scintigraphy has been used in the diagnostics of endocrine diseases for the last several decades so far. Its performance should be considered if adrenal pathology cannot be fully and unequivocally described by means of computed tomography and magnetic resonance. In practice, ¹²³I-MIBG and somatostatin receptors scintigraphy, using tectreotide, are most commonly carried out (to evaluate the masses originating from adrenal medulla). Less frequently, radiolabelled norcholesterol NP-59 scintigraphy (in adrenal cortex diseases) is performed. The development of more accurate methods of spatial imaging, including positron emission tomography (PET), as well as inventing new radiopharmaceuticals with better physicochemical parameters, translates into growing application of these tests. The most available PET tracer, ¹⁸F-fluorodeoxyglucose, is most often utilized to distinguish between benign and malignant tumors. In turn, PET imaging with ⁶⁸Ga-conjugated peptides constitutes alternative for classic somatostatin receptors scintigraphy, yet with higher sensitivity. In the article below, we discuss different types of radionuclide imaging and their place in the diagnostic and therapeutic process in the field of adrenal gland diseases.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.