Intramedullary cavernomas – an own experience and a review of the literature

*Anna Mosiewicz¹, Radosław Rola¹, Barbara Mosiewicz-Madejska², Robert Kaczmarczyk¹, Tomasz Trojanowski¹

Streszczenie
Wstęp. Naczyniaki jamiste są stosunkowo rzadkimi zmianami w centralnym układzie nerwowym. Jednakże ostatnio są one diagnozowane coraz częściej dzięki wprowadzeniu do diagnostyki rezonansu magnetycznego.
Cel pracy. Celem pracy była analiza przebiegu choroby u pacjentów leczonych w naszej Klinice oraz przegląd literatury na ten temat.
Materiał i metody. W ciągu ostatnich 10 lat w Klinice Neurochirurgii Uniwersytetu Medycznego w Lublinie było leczonych tylko 3 pacjentów z naczyniakiem jamistym rdzenia. Opisy tych przypadków stały się przyczynkiem do analizy opisywanych w literaturze objawów, obrazu klinicznego, procesu diagnostycznego i leczenia naczyniaków jamistych rdzenia.
Wyniki. Naczyniaki jamiste częściej występują w mózgu, w rdzeniu kręgowym są one zjawiskiem niezwykle rzadkim. Najczęstszą lokalizacją naczyniaków jamistych rdzenia jest jego odcinek piersiowy. Naczyniaki jamiste rdzenia są trudne do zdiagnozowania ze względu na ich rzadkie występowanie oraz mało charakterystyczny obraz kliniczny. Spektrum manifestacji klinicznych tej choroby rozciąga się od subtelnych objawów neurologicznych do gwałtownego wystąpienia ubytków czuciowych i ruchowych. Jednakże najczęstszym obrazem choroby jest powolna progresja ubytków neurologicznych związana z mikrokrwawieniami z naczyniaka.
Wnioski. Jedyną skuteczną metodą terapii i zapobiegania dalszemu postępowi deficytów neurologicznych jest leczenie chirurgiczne.

Summary
Introduction. Cavernous malformations constitute relatively rare vascular malformations of the centralnervous system (CNS). However, recently they are being diagnosed more often thanks to theintroduction of nuclear magnetic resonance.
Aim. The aim of this work was to analyse course of the disease of patients treated in our Department and to review literature on this subject.
Material and methods. Over the past ten years only three patients with spinal cavernomas were treated in the Department of Neurosurgery of the Medical University in Lublin. Following these cases we decided to review literature on symptomatology, clinicalcourse, diagnostics and treatment of intramedullary cavernomas.
Results. Being more prevalent in the brain, cavernomas hardly ever occur in the spinal cord. The most frequent location of cavernomas of the spinal cord is its thoracic part. Spinal cavernomas are difficult to diagnose due to their low incidence and nonspecific clinical course. Clinical manifestation of the disease varies from discrete neurological symptoms to rapid progression of motor and sensory deficits. However, the most common course of the disease is slow progression of neurological deficits due tomicrobleedings from the cavernoma.
Conclusions. The only effective way of treatment and prevention from further neurological deficits is surgery.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.