Development and evaluation of simulation based neurosurgery curriculum. Pilot study at the Poznań University of Medical Sciences

© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 10/2017, s. 530-535 | DOI: 10.25121/PNM.2017.30.10.530

*Bartosz Sokół1, Roman Jankowski1, Barbara Więckowska2, Łukasz Gąsiorowski3, Michael Czekajlo4

Streszczenie
Wstęp. Postępowanie z pilnymi stanami w neurochirurgii jest zadaniem złożonym. Nauczanie studentów tych umiejętności jest ograniczone względami prawnymi oraz bezpieczeństwem chorego. Symulacje tworzą możliwości uczestnictwa w opiece nad pacjentami wymagającymi pilnej interwencji neurochirurgicznej i pomagają rozwinąć umiejętności podejmowania decyzji klinicznych.
Cel pracy. Celem naszej pracy jest ocena, czy nauczanie neurochirurgii oparte na symulacjach poprawia umiejętności studentów w postępowaniu z krytycznie chorymi pacjentami i rozpoznawaniu nagłych przypadków neurochirurgicznych. Kolejnym celem jest ocena, czy poziom tolerancji na stres wpływa na zbieranie doświadczeń podczas symulacji medycznych i na efektywność działań studentów. Trzecim celem jest stworzenie narzędzia do oceny studentów podczas symulacji medycznych.
Materiał i metody. Symulacje zostały przeprowadzone na symulatorze SimMan 3G Human firmy Laerdal Medical. Scenariusze zawierały pacjentów z krwotokiem podpajęczynówkowym, ostrym krwiakiem nad- i podtwardówkowym, urazem wielonarządowym, postrzałem głowy, stanem padaczkowym, infekcją zastawki komorowo-otrzewnowej, skurczem naczyniowym wtórnym do krwotoku podpajęczynówkowego, udarem niedokrwiennym mózgu oraz urazem rdzenia kręgowego. Studenci byli oceniani przed zajęciami i po zajęciach z symulacji medycznej w oparciu o kwestionariusze, np. Likerta. Uzyskane dane zostały przeanalizowane, wykorzystując współczynnik rzetelności testów psychologicznych Cronbacha dla kwestionariuszy Likerta oraz współczynnik korelacji rang Spearmana.
Wyniki. Spośród 60 studentów V i VI roku studiów lekarskich 39 osób odpowiedziało na kwestionariusze. Odpowiedzi wykazały, że doświadczenia kliniczne podczas symulacji były pozytywne i poprawiły wiedzę na temat pilnych przypadków w neurochirurgii. Wykazano również poprawę w pewności zachowań. Instruktorzy prowadzący symulację również zaobserwowali poprawę działania zarówno poszczególnych studentów, jak i całego zespołu.
Wnioski. Studenci uczestniczący w zajęciach z symulacji neurochirurgicznych poprawiają zdolność rozpoznawania stanów nagłych w neurochirurgii. Poziom stresu doświadczany podczas zajęć z symulacji medycznych jest istotnym czynnikiem procesu dydaktycznego i powinien być ograniczony celem poprawy rozwoju studentów.

Summary
Introduction. Neurosurgical emergencies are complex tasks. The current learning environment limits students’ ability to manage acute neurosurgical emergencies due to legal and safety concerns. Simulation provides an opportunity to participate in the care of neurosurgical emergencies and develop clinical decision making skills.
Aim. We aim to determine whether neuroscience simulation curriculum improves student ability to: manage a critically ill patient, recognize neurosurgical emergencies, to assess how stress tolerance affects experience during simulations and effectiveness of students performance. The third objective is to develop a tool for student assessment.
Material and methods. The simulation was performed on SimMan 3G Human Patient Simulator (Laerdal Medical). Scenarios included subarachnoid haemorrhage, acute subdural and epidural haematoma, a politrauma patient, gunshot head injury, status epilepticus, ventriculoperitoneal shunt infection, vasospasm secondary to subarachnoid haemorrhage, ischemic stroke and spinal cord injury. Students were assessed before and after the course by completing a Likert type questionnaire. Response data was analysed using Cronbach’s reliability for Likert-type response data and Spearman’s monotonic correlation.
Results. 60 students of fifth and sixth year of medical studies attended the course. 39 students of them replied to the questionnaire. Responses demonstrated that the simulated clinical experience was positive and it improved their knowledge about neurosurgical emergencies. There was an improvement in their confidence. Instructors also observed improvement in their individual and team performance.
Conclusions. Students who attend neurosurgical simulations improve their ability to recognize neurosurgical emergencies. The level of stress related to simulation is important factor of the education process and should be reduced to improve students’ development.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.