Ocena wyników leczenia złamań okołoprotezowych u chorych z chorobą zwyrodnieniową stawu biodrowego w następstwie resztkowej dysplazji z wysokim zwichnięciem – typu III i IV według klasyfikacji Crowe’a

Andrzej Sionek, Adam Czwojdziński, Jarosław Czubak, Aleksander Ropielewski

Streszczenie
Wstęp. Jedną z uznanych metod leczenia operacyjnego młodych dorosłych z chorobą zwyrodnieniową (OA) w następstwie rozwojowej dysplazji stawu biodrowego z jego zwichnięciem (RDSBOA) jest całkowita alloplastyka stawu biodrowego (THA).
Cel pracy. Celem pracy było określenie częstości występowania złamań okołoprotezowych (ZO) i wyników leczenia tego powikłania.
Materiał i metody. W latach 2009 do 2015 leczyliśmy operacyjnie 91 stawów biodrowych u 81 chorych z RDSBOA ze zwichnięciem typu III i IV wg klasyfikacji Crowe’a.
W grupie tej dominowały kobiety. Średnia wieku wynosiła 32 lata (od 15 do 64 lat).
Dla celów badawczych wyodrębniono dwie grupy chorych operowanych z dostępu tylno-bocznego.
Grupę („A”) stanowiło 10 bioder u 10 chorych leczonych z użyciem trzpieni Accolade lub CDH. Grupę ( „B”) stanowiło 81 bioder u 71 chorych leczonych z użyciem trzpienia Wagnera.
W grupie „A” okres obserwacji wynosił od 1 do 7 lat (średnia 5 lat), a w grupie „B” od 1 do 6 lat (średnia 4 lata).
Wyniki. ZO odnotowaliśmy u 4 z 10 bioder z grupy „A” i u 6 z 81 bioder z grupy „B”. Różnice były istotne statystycznie. Wszyscy chorzy ze ZO byli leczeni z użyciem metalowych pętli. W ocenie klinicznej poprawę uzyskaliśmy u wszystkich chorych. W ocenie radiologicznej u wszystkich chorych odnotowano zrost kostny.
Zmniejszoną częstość ZO u chorych z OA w następstwie RDSB ze zwichnięciem stawu biodrowego odnotowano u chorych leczonych z użyciem trzpieni stożkowych.
Wnioski. Chorzy z OA w następstwie RDSB ze zwichnięciem typu III i IV według klasyfikacji Crowe’a powinni być leczeni z użyciem trzpieni stożkowych.

Summary
Introduction. One of accepted methods of operative treatment of young adults with osteoarthritis (OA) coming as the sequeleae of developmental dysplasia of the hip with dislocation (DDH) is total hip alloplasty (THA).
Objectives. The aim of this study was to determine the incidence of periprosthetic fractures occurring and to assess the results of treatment of this complication.
In years 2009-2015 we operated 91 hip-joints of 81 patients with OA as a sequeleae of DDH with dislocation of type III and IV according to Crowe's classification. Mean age was 32 years old (from 15 to 64). For the purpose of the study two groups of patients operated from postero-lateral approach were established.
Group "A" consisted of 10 hips of 10 patients treated with the use of Accolade stems or CDH stems. Group "B" consisted of 81 hips of 71 patients, treated using Wagner's stems. In group "A" the follow-up period lasted from 1 to 7 years (average 5 yrs), and in group "B" from 1 to 6 years (average 4 yrs). Incidence of periprosthetic fractures were noted. The results were assessed clinically according to HHS and radiologically.
Periprosthetic fracture was observed in 4 out of 10 hips from group "A" and in 6 from 81 hips from group "B". The differences were statistically significant. All patients with peripristhetic fracture were treated using metal cables.
Results. In clinical and radiologicall assessment improvement was obtained in all patients.
Decreased incidence of periprosthetic fractures in patients with OA as a sequeleae of DDH was noted in all patients treated using cone stems.
Conclusions. Patients with OA as a sequeleae of DDH with hip-joint dislocation of type III and IV according to Crowe's classification should be treated using cone stems.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.