Does the surgery time affect the final outcome of type III supracondylar humeral fractures?

*Magdalena Kwiatkowska^{1, 2}, Baljinder Dhinsa², Anant Mahapatra², Jarosław Czubak¹

Streszczenie
Wstęp. Złamania nadkłykciowe są jednym z najczęstszych złamań okresu dziecięcego wymagających interwencji chirurgicznej. Stanowią około 60-70% urazów okolicy łokcia u pacjentów w wieku od 5 do 7 lat. Złamania te są klasyfikowane według opisu Gartlanda jako typ I, II, i III i najczęściej obserwowany jest typ złamania wyprostnego. Jak dotąd brak jest jednoznacznych wytycznych dotyczących czasu podjęcia interwencji chirurgicznej w przypadku wystąpienia złamania typu III bez uszkodzeń nerwowo-naczyniowych. Wielu badaczy uznaje konieczność jak najszybszej interwencji chirurgicznej, zanim narastający obrzęk zwiększy ryzyko śródoperacyjnych powikłań takich jak uszkodzenia nerwów oraz ryzyko rozwoju zespołu ciasnoty przedziałów powięziowych. Celem badania była analiza sposobu leczenia złamań nadkłykciowych oraz ocena wyniku leczenia w zależności od czasu podjętej interwencji chirurgicznej.
Materiał i metodyka. Badanie przeprowadzono w sposób retrospektywny. Analizie poddano 116 historii chorób oraz badań radiologicznych pacjentów hospitalizowanych w okresie od stycznia 2014 do grudnia 2015 z powodu złamania nadkłykciowego, z czego 23 z powodu złamania nadkłykciowego typu III. Pacjenci byli obserwowani klinicznie i radiologicznie przez 12 miesięcy od okresu złamania. Pacjentów podzielono na 3 grupy: grupa pierwsza – czas oczekiwania na zabieg operacyjny poniżej 6 godzin, grupa druga – czas oczekiwania pomiędzy 6 a 12 godzin i grupa 3 – czas oczekiwania powyżej 12 godzin.
Ocenę kliniczną przeprowadzono w oparciu o kryteria proponowane przez Flynna. W ramach oceny radiologicznej dokonano pomiarów kąta Bowmana na ostatnim RTG kontrolnym.
Wyniki. Średni wiek pacjentów wynosił 6 lat i 2 miesiące (od 3 lat i 5 miesięcy do 10 lat i 7 miesięcy), w tym 13 chłopców i 10 dziewcząt. Średni okres od przyjęcia do czasu rozpoczęcia zabiegu operacyjnego wynosił 14 godzin i 28 minut (od 2 godzin i 12 minut do 20 godzin i 23 minut).
Siedmiu z 23 pacjentów wymagało otwartej repozycji złamania. Nie zaobserwoawano powikłań klinicznych i radiologicznych oraz zaburzeń zrostu w populacji zbadanych pacjentów.
Wnioski. Czas podjętej interwencji chirurgicznej nie miał wpływu na ostateczny wynik lecznia pacjentów ze złamaniem nadkłykciowym kości ramiennej typu III niezależnie, czy wymagało ono zamkniętej czy otwartej repozycji.
Wynik badania sugeruje, że pacjenci hospitalizowani z powodu złamania nadkłykciowego typu III, u których nie obserwuje się deficytu nerwowo-naczyniowego, mogą być chirurgicznie zaopatrzeni w okresie 12 godzin bez znaczącego wpływu na ostateczny wynik leczenia.

Summary
Introduction. Supracondylar humeral fractures are common in the pediatric population, with displaced fractures requiring operative intervention.
Aim. The purpose of this study was to look at our practice and assess whether a difference in clinical outcomes and requirement for open reduction was observed if surgery was delayed.
Material and methods. This was a retrospective medical record and plain radiograph review of patients admitted with type III Gartland supracondylar fractures between January 2014 and December 2015. The patients were seen for up to 12 months postoperatively, and clinical assessment was performed at this stage.
Results. There were 116 supracondylar humeral fractures admitted between January 2014 and December 2015, 23 of which were Gartland type III. The mean age of the patients was 6 years, and the mean time from emergency department presentation to surgery was 14 hours. Seven of the 23 patients required conversion to open reduction. There were no reported complications and all fractures demonstrated radiographic union. The length of time to surgery did not increase the number of cases requiring open reduction. The results demonstrated that there was no difference in clinical outcomes found between those that had closed manipulation or required conversion to open reduction, nor the time taken to surgery.
Conclusions. This study suggest that patients who present with type III supracondylar humeral fractures and have no neurovascular deficit, a delay in pinning of 12 hours or more may not result in a significant difference in the need for open reduction or clinical outcomes.
Level of Evidence IV.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.