Possible exacerbation of autoimmune hepatitis in patient with chronic hepatitis C during therapy with direct acting antivirals

Maciej Piasecki, Iwona Warakomska, Barbara Sobala-Szczygieł, Anna Boroń-Kaczmarska, *Jerzy Jaroszewicz

Streszczenie
Przewlekłe zapalenie wątroby typu C (PZW C) może być powiązane z wieloma procesami autoimmunizacyjnymi, jednym z nich jest autoimmunologiczne zapalenie wątroby (AIH). W czasach terapii przeciwwirusowych opartych na interferonie, leczenie PZW C u pacjentów z AIH było znacznie utrudnione, ponieważ stosowanie interferonu mogło prowadzić do zaostrzenia współistniejącej choroby autoimmunologicznej lub nawet wywołać kolejną. Obecnie dostępne są wysoce swoiste i skuteczne terapie, pod postacią leków działających bezpośrednio przeciwwirusowo (DAA) przeciwko HCV. Jednakże dane na temat stosowania tych leków u pacjentów z autoimmunologicznym zapaleniem wątroby są wciąż ograniczone. Potencjalne niepowodzenia w terapii AIH u zakażonych HCV obejmują zaburzenia równowagi immunologicznej po szybkim wyeliminowaniu HCV-RNA, ale również potencjalne interakcje lekowe, pomiędzy DAA a lekami immunosupresyjnymi. Przedstawiamy dwa przypadki pacjentek z współistniejącym autoimmunologicznym zapaleniem wątroby oraz zakażeniem HCV leczonym za pomocą DAA. Oba przypadki były podobne w zakresie typu AIH oraz zaawansowania choroby, użytej immunosupresji, jak również zastosowanego schematu DAA. Z drugiej strony, jeden z przypadków był powikłany ciężkim zaostrzeniem, podczas gdy w drugim przypadku nie zaobserwowano żadnych komplikacji. Sugerujemy, że pacjenci z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby C oraz autoimmunologicznym zapaleniem wątroby są ważną grupą w związku z szybszą progresją choroby wątroby, a wraz z dostępnością nowych leków anty-HCV, ich leczenie nie powinno być opóźniane. Z drugiej strony, zalecana jest ostrożność, gdyż potencjalne interakcje lekowe pomiędzy DAA, a lekami immunosupresyjnymi oraz możliwe zaostrzenie AIH mogą wikłać terapie.

Summary
Chronic hepatitis C (CHC) infection may be associated with several features of autoimmunity, autoimmune hepatitis being one of them. During the time of interferon-based antiviral therapies, CHC therapy in patients with AIH was extremely difficult to perform, as interferon could lead to an exacerbation of the coincident autoimmune disease, or even induce another one. Nowadays, highly specific and effective therapeutic options are available, in the form of direct antiviral agents (DAA) against HCV. However, the data about HCV treatment with DAA in patients with autoimmune hepatitis are still scarce. Potential pitfalls of AIH therapy in chronic hepatitis C patients with DAA include a deregulation of immunity after rapid clearance of HCV-RNA, but also potential drug to drug interactions with DAA and immunosuppressive therapy. Here we report two cases of patients with coincidence of autoimmune hepatitis and HCV infection treated with DAA therapy. Both cases share similarity in AIH type and advancement, used immunosuppressive therapy but also DAA regiment. On the other hand, one was complicated with severe exacerbation while in second no complications during DAA therapy were observed. We postulate that patients with chronic hepatitis C and autoimmune hepatitis are important group due to the faster disease progression and with availability of novel anti-HCV antiviral their treatment should not be deferred. On the other hand, caution is warranted since potential drug to drug interaction between DAA and immunosuppressant as well as potential exacerbations AIH cannot be ruled out.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.