Znaczenie badań obrazowych w monitorowaniu chorych po wewnątrznaczyniowym leczeniu tętniaków aorty brzusznej

*Anna Drelich-Zbroja¹, Elżbieta Czekajska-Chehab², Monika Miazga¹, Anna Szymańska¹, Andrzej Wolski³, Paweł Bernat³, Tomasz Jargiełło¹

Streszczenie
Wstęp. Wewnątrznaczyniowa metoda leczenia tętniaków aorty brzusznej pozwala na leczenie pacjentów, którzy nie kwalifikują się do klasycznej operacji chirurgicznej z powodu wysokiego ryzyka operacyjnego, będącego wynikiem zaawansowanych chorób układu krążenia i oddechowego. Aktualnie już niemal połowa chorych z tętniakami aorty brzusznej leczona jest metodą wewnątrznaczyniową, a w pojedynczych ośrodkach odsetek ten sięga nawet 70%. Metoda ta obarczona jest jednak powikłaniami, takimi jak: powiększenie worka tętniaka, zaciek, migracja protezy, niedrożność lub zwężenie ramienia głównego czy odnóg biodrowych. Celem wykluczenia lub potwierdzenia powikłań i oceny częstości ich występowania chorzy po implantacji stentgraftu muszą być poddawani obrazowym badaniom kontrolnym.
Cel pracy. Ocena znaczenia badań obrazowych w monitorowaniu chorych po wewnątrznaczyniowym leczeniu tętniaków aorty brzusznej.
Materiał i metody. 198 chorych z TAB było leczonych na drodze śródnaczyniowej. u każdego chorego 12 miesięcy po implantacji stentgraftu przeprowadzono badanie kontrolne – najpierw badanie ultrasonograficzne, a następnie badanie TK.
Wyniki. W badaniu kontrolnym po 12 miesiącach zarówno w usg, jak i TK rozpoznano: u 1 chorego zakrzepicę prawej odnogi protezy oraz u 1 chorego zakrzepicę lewej odnogi, ponadto u 2 chorych stwierdzono obecność skrzepliny w ramieniu głównym protezy. Średnia wartość maksymalnego poprzecznego wymiaru worka tętniaka oceniana w badaniu ultrasonograficznym wynosiła 53,18 ± 12,12, zaś w badaniu angio-TK – 55,12 ± 13,03. U 193 chorych przekrój poprzeczny worka tętniaka zarówno w badaniu usg, jak i TK był owalny, zaś u 5 chorych miał kształt okrągły. W badaniu usg zaciek rozpoznano u 7 chorych: u 2 podtyp I a, u 1 chorego podtyp I b, u 2 chorych podtyp II a oraz u 2 chorych II b. W badaniu angio-TK rozpoznano 15 zacieków krwi do worka tętniaka: u 2 chorych I a, u 2 chorych I b, u 6 II b i u 5 II a.
Wnioski. W badaniu usg oraz angio-TK uzyskano zgodne wyniki: w ocenie morfologii worka tętniaka, jego kształtu, maksymalnego poprzecznego wymiaru i organizacji, ocenie drożności ramion protezy i wykrywania niedrożności odnóg biodrowych. Badanie angio-TK ma wyższą czułość w porównaniu do usg w rozpoznaniu zacieku, szczególnie typu II.

Summary
Introduction. Endovascular abdominal aortic aneurysym (AAA) repair enables treatment of the patients disqualified from classical surgical repair, due to high procedural risk resulting from considerable circulatory or respiratory disorders. Currently, nearly half of the patients with AAA is treated endovascularly, approaching 70% in single sites. The method may, however, be complicated by: enlargement of the aneurysmal sac, endoleak, endograft migration, occlusion or narrowing of the main body or iliac limb extensions. In order to verify the presence and assess the frequency of possibile complications, stentraft recipients require control imaging studies.
Aim. Evaluation of the utility of various imaging modalities in the follow-up of post-EVAR patients.
Material and methods. 198 patients diagnosed with AAA were treated by means of endovascular stent graft implantation. Control imaging studies were performed in every stent graft recipient at 12 months after the procedure. Initially, ultrasound evaluation was performed, followed by CT examination.
Results. Both the control ultrasound and CT studies performed at 12 months after EVAR revealed: thrombotic occlusion of the right stent graft limb in 1 patient, and of the left stent graft limb in 1 patient as well. In addition, thrombosis of the endograft main body was detected in 2 patients. The mean value of the maximal transverse diameter of the AAA equaled 53.18 ± 12.12 for ultrasound assessment and 55.12 ± 13.03 for CT evaluation. AAA transverse cross sections had elliptical shape in 193 patients, whereas they were round in the remaining 5 patients, as assessed with both ultrasound and CT modalities. Ultrasound examination revealed the presence of endoleaks in 7 patients; 2 cases of I a, 1 case of I b, 2 cases of II a and 2 cases of II b subtype, in particular. However, 15 endoleaks were depicted by means of angio-CT: 2 cases of I a, 2 cases of I b, 6 of II b and 5 cases of II a subtype, respectively.
Conclusions. The results of ultrasound and angio-CT examinations were convergent in terms of AAA morphology and shape, the assessment of maximal transverse diameter and thrombus organization, as well as evaluating the patency and detecting occlusion of the iliac stent graft limbs. Angio-CT presented with higher sensitivity in diagnosing endoleaks, type II in particular.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.