Diabetes mellitus, osteoporosis and bone fractures

*Marta Toboła, Magdalena Osińska, Ada Sawicka

Streszczenie
Częstość osteoporozy i cukrzycy (DM) jest alarmująca. Obie choroby mają zbliżone mechanizmy molekularne i predyspozycje genetyczne. Pacjenci z cukrzycą typu 1 (T1DM) charakteryzują się obniżoną gęstością mineralną kości (BMD), co częściowo tłumaczy zwiększone ryzyko złamań. Większość pacjentów z cukrzycą typu 2 (T2DM) ma normalną lub podwyższoną BMD, ale wyższe ryzyko złamań kości. Konwencjonalne metody diagnostyczne wykorzystywane u pacjentów podejrzewanych o osteoporozę, takie jak ocena ryzyka złamań (FRAX) i pomiary przy pomocy DXA, są niewystarczające u pacjentów z DM.
Leki przeciwcukrzycowe mogą dodatkowo zwiększyć lub zmniejszyć częstość złamań niskoenergetycznych. Tiazolidinediony redukują tworzenie tkanki kostnej oraz zwiększają jej resorpcję. Leki zwiększają ryzyko złamań, które wzrasta w miarę wydłużania czasu terapii. Insulina nieznacznie zwiększa częstość złamań, prawdopodobnie z powodu większej liczby epizodów hipoglikemii, która sprzyja upadkom. Metformina wywiera korzystny wpływ na różnicowanie się osteoblastów i zmniejsza częstość złamań u pacjentów z T2DM. Ważne jest, aby weryfikować obecność czynników ryzyka złamań u każdego pacjenta z cukrzycą i uwzględnić wyniki tej oceny przy wyborze terapii przeciwcukrzycowej.

Summary
The prevalence of osteoporosis and diabetes mellitus (DM) is alarming. Both diseases have similar molecular mechanisms and genetic predispositions. Patients with type-1 DM (T1DM) have reduced bone mineral density (BMD), which may partly explain increased fracture risk. Most patients with type-2 DM (T2DM) show normal or increased BMD but higher risk of fractures. Conventional diagnostic methods used in patients suspected for osteoporosis, such as the fracture risk assessment tool (FRAX) and DXA measurements are not sufficient in patients with DM.
Anti-diabetic therapies can additionally enhance fracture risk or reduce the incidence of low energy fractures. Thiazolidinediones reduce bone formation, and increase bone resorption. The drugs increase risk of fractures, that is further increased with duration of treatment. Insulin slightly increases fracture rate, possibly due to frequent episodes of hypoglicemia resulted in falls. Metformin has a positive effect on osteoblast differentiation and decreases fracture rate in T2DM patients. It is important to verify all risk factors for fracture in every individual diabetic patient and take into account this assessment when anti-diabetic therapy is chosen.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.