Zastosowanie oznaczeń stężeń hormonu antymüllerowskiego (AMH) w diagnostyce chorób endokrynnych

Monika Krawczyńska¹, *Jadwiga Słowińska-Srzednicka²

Streszczenie
Antymüllerowski hormon (AMH), znany jako substancja hamująca rozwój przewodów Müllera, jest wydzielany u kobiet przez komórki ziarniste pęcherzyków pierwotnych, preantralnych i małych antralnych, natomiast u chłopców przez komórki Sertolego jąder od 8. tygodnia ciąży do okresu dojrzewania. Klasycznym działaniem hormonu antymüllerowskiego u chłopców jest regresja przewodów Müllera w okresie życia płodowego.
Przedstawiono zastosowanie oznaczeń stężeń hormonu antymüllerowskiego (AMH) w diagnostyce chorób endokrynologicznych u kobiet i u mężczyzn. U chłopców i u mężczyzn oznaczenie poziomu AMH może mieć zastosowanie w ocenie zaburzeń wydzielania androgenów, jako swoisty marker obecności tkanki jądrowej, w diagnostyce hipogonadyzmu hipogonadotropowego oraz jako marker toksycznego uszkodzenia jąder po chemioterapii.
U dziewcząt i u kobiet może być użyty do: oceny rezerwy jajnikowej, diagnozy hipogonadyzmu hipogonadotropowego, diagnozy i leczenia zespołu policystycznych jajników, zespołu przedwczesnego wygasania czynności jajników oraz jako marker toksycznego uszkodzenia jajników po chemioterapii.

Summary
The anti-müllerian hormone (AMH) also known as müllerian-inhibiting substance, is produced by the granulosa cells of preantral and smal antral follicles in women. It is also produced by the Sertoli cells of the testis beginning in the 8 wk gestation until puberty in boys. Its classical action is to regress the müllerian ducts during male fetal development. An overview of the utilization of AMH plasma level measurements in detection of endocrine diseases in both men and women is presented. In boys and men, the AMH plasma level can be utilized to detect defects in androgen production, as a marker of the presence of tissue of the testis, in the diagnosis of hypogonadotropic hypogonadism, and as a marker for chemotherapy induced testicular toxicity.
In girls and women, it can be used as a marker of ovarian reserve, and for diagnosis of hypogonadotropic hypogonadism, for the diagnosis and treatment PCOS syndrome, premature ovarian failure and as a marker for chemotherapy induced ovaries toxicity.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.