Eating disorder difficult to diagnose after bariatric surgery – a case report

© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 12/2016, s. 890-892

*Jarosław Kozakowski

Streszczenie
Otyłość – stan patologicznego nagromadzenia tkanki tłuszczowej – przybiera na świecie charakter epidemii. Najskuteczniejszą metodą leczenia otyłości jest operacja bariatryczna, a do najczęściej wykonywanych obecnie zabiegów (42% wszystkich) należy tzw. rękawowe odcięcie żołądka (ang. sleeve gastrectomy – SG). SG pozwala na redukcję około 18-22% masy ciała. Należy jednak pamiętać, że operacje bariatryczne mimo stałego doskonalenia technik chirurgicznych wciąż niosą ryzyko powikłań i objawów niepożądanych, choć śmiertelność związana z takimi zabiegami jest relatywnie niska (< 1%).
Praca przedstawia opis pacjenta, u którego w wyniku operacji rękawowego odcięcia żołądka przeprowadzonej z powodu otyłości olbrzymiej (BMI 58 kg/m2) powikłanej współistnieniem chorób towarzyszących doszło do pożądanego znaczącego spadku masy ciała aż do jej normalizacji, a także do pełnej remisji chorób współistniejących: cukrzycy typu 2, nadciśnienia tętniczego oraz zespołu bezdechu sennego, w wyniku czego pacjent mógł całkowicie zaniechać stosowanego wcześniej leczenia. Jednak szybko pojawiły się problemy uniemożliwiające normalne odżywianie i funkcjonowanie – nudności i wymioty każdorazowo po pokarmach stałych, a nawet papkowatych. W efekcie pacjent był wielokrotnie hospitalizowany i diagnozowany w oddziałach chirurgicznych i wewnętrznych, bez dobrego efektu. W tutejszej klinice, w wyniku ponownej analizy badań obrazowych wykonanych przed hospitalizacją, przeprowadzonej z udziałem doświadczonego chirurga bariatry wykazano obecność zwężenia drogi pasażu kontrastu w dolnej części przełyku i w okolicy podwpustowej, z kompensacyjnym rozszerzeniem przełyku powyżej zwężenia, będącego najprawdopodobniej przyczyną dolegliwości. Pacjenta poinformowano o konieczności powtórnego zabiegu, usuwającego zwężenie.

Summary
Nowadays, obesity – a state of pathological accumulation of adipose tissue, is of epidemic nature in developed and developing countries. The most effective treatment for obesity is bariatric surgery. Sleeve gastrectomy (SG) is considered as one of the most common bariatric techniques (42% of all cases). SG allows a reduction of about 18-22% of the body weight. However, it should be noted that bariatric operations, despite constant perfection of surgical techniques, still carry the risk of complications and side effects. On the other hand, mortality associated with bariatric surgery is relatively low (< 1%).
The paper presents a patient in whom SG was performed due to morbid obesity (BMI 58 kg/m2) accompanied by a few related diseases. After surgery, significant weight normalization as well as full remission of concomitant diseases (type 2 diabetes mellitus, hypertension and nocturnal sleep apnea) were observed and the patient could completely stop the treatment used before. Unfortunately, the patient quickly developed problems that disrupted normal nutrition and functioning, i.e. nausea and vomiting each time the patient tried to ingest food of solid or even mixed consistency. As a result, the patient was repeatedly hospitalized and diagnosed in surgical and internal wards but the problems were not resolved. In our unit of endocrinology, a re-analysis of imaging tests conducted before hospitalization, together with a surgeon experienced in bariatric surgery, allowed to diagnose the presence of esophageal stenosis in the distal esophagus and in the subcardiac region with compensating extension above the narrowing, being most likely the cause of the ailments. The patient was informed of the need for a re-operation to dilate stenosis.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.