Aktywność przeciwnowotworowa amigdaliny

Agnieszka Nowak, *Aleksandra Zielińska

Streszczenie
Amigdalina to związek występujący w nasionach wielu roślin jadalnych. Jej naturalną funkcją, podobnie jak i innych związków cyjanogennych, jest ochrona roślin przed owadami oraz większymi roślinożercami. Spożycie nadmiernych ilości amigdaliny może, potencjalnie, prowadzić do śmiertelnego zatrucia. Jednak substancja ta od dawna wykorzystywana jest w leczeniu niekonwencjonalnym różnych schorzeń. Około połowy XX wieku rozpoczęto intensywne badania nad wpływem amigdaliny na ograniczenie rozwoju chorób nowotworowych u ludzi i zwierząt. Przez długi czas amigdalina pozostawała związkiem bardzo kontrowersyjnym, o niejednoznacznie pozytywnym działaniu. Niestety badania przeprowadzone w ubiegłym wieku najprawdopodobniej obarczone są wieloma błędami zastosowanej metodyki, która między innymi nie brała pod uwagę zachodzenia procesu epimeryzacji amigdaliny. Dostrzec można również inne błędy, które skłaniają do ponownej oceny przydatności amigdaliny w lecznictwie. Przeprowadzone w ostatnich latach badania w układach in vitro potwierdzają aktywność przeciwnowotworową amigdaliny, w tym jej zdolność do ograniczenia proliferacji i wywołania apoptozy. Przy czym, wskazuje się na nieco odmienną reakcję poszczególnych badanych typów komórek na działanie amigdaliny. Zjawisko to może sugerować prawdopodobne, wybiórcze działanie amigdaliny w odniesieniu do różnych typów komórek nowotworowych.

Summary
Amygdalin is a chemical compound abundant in seeds of many edible plants. It’s natural function, as other cyanogenic compounds, is to protect the plant from being eaten by insects and bigger herbivores. Consumption of excessive amounts of amygdalin can, potentially, lead to lethal poisoning. Nevertheless this substance was and still is used in unconventional therapy of many medical conditions. Around half of 20^th century intensive research into amygdalin’s influence on limiting animal and human neoplasm development were led off. For a long time amygdalin remained a controversial chemical compound of ambiguously positive properties. Unfortunately, research performed in last century are most likely marked by invalid methodology which does not consider epimerization of amygdalin. One can see other mistakes that encourage to evaluate again amygdalin’s therapeutic utility. Numerous current in vitro researches validate amygdalin’s antineoplastic properties, including ability to inhibit proliferation and cause apoptosis. Distinctive responses of different examined cell types to amygdalin are pointed out. This phenomenon suggests that amygdalin’s action is selective toward various neoplastic cell types.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.