Complications of endoscopic radical prostatectomy

*Sebastian Piotrowicz¹, Łukasz Nyk¹, Mieszko Kozikowski¹,Tomasz Gołąbek², Andrzej Borówka¹, Jakub Dobruch¹

Streszczenie
Wstęp. Radykalna prostatektomia (RP) powinna być uzupełniona rozległym wycięciem regionalnych węzłów chłonnych, jeśli ryzyko wystąpienia przerzutów jest większe niż 5% i wówczas wykonywana jest z dostępu przezotrzewnowego (ang. transperitoneal endoscopic radical prostatectomy – TERP). W pozostałych przypadkach operacja jest wykonywania z dostępu pozaotrzewnowego (ang. endoscopic extraperitoneal radical prostatectomy – EERP).
Cel pracy. Ocena częstości występowania powikłań podczas endoskopowej prostatektomii radykalnej wykonywanej w Klinice Urologii CMKP w latach 2011-2013.
Materiał i metody. Analizą objęto dane 192 mężczyzn. Chorych podzielono na dwie grupy: TERP (n = 101) oraz EERP (n = 91). Analiza miała charakter retrospektywny i dotyczyła głównie zjawisk, które zaobserwowano podczas operacji i we wczesnym okresie pooperacyjnym.
Wyniki. U 101 (52,6%) chorych wykonano TERP, u 91 (47,4%) EERP. Najliczniejszą grupę stanowili mężczyźni w wieku 60-64 lata. U większości (87%) chorych na podstawie danych klinicznych uznano, że rak był klinicznie ograniczony do stercza (cT £ 2, N0, M0), u pozostałych uważano, że był zaawansowany miejscowo (cT ≥ 3, N0, M0). Średni czas trwania hospitalizacji wyniósł 5 dni, przy czym w obu grupach przedstawiał się podobnie. Najczęstszym powikłaniem obserwowanym u mężczyzn poddanych TERP i EERP było krwawienie wymagające podania masy erytrocytarnej, niemniej w obu grupach dotyczyło to zwykle co dziesiątego chorego.
Wnioski. Pomimo wymienionych powyżej niedoskonałości uważamy, że endoskopowa prostatektomia radykalna jest operacją zapewniającą pacjentom bezpieczeństwo. Ponadto u wybranych chorych uzupełnienie ERP rozległą limfadenektomią również nie wiąże się z wystąpieniem groźnych zdarzeń dla zdrowia operowanego mężczyzny.

Summary
Introduction. Transperitoneal endoscopic radical prostatectomy (TERP) with extended pelvic lymph nodes dissection should be performed if the risk of lymph nodes involvement is greater than 5%. In other cases, endoscopic extraperitoneal radical prostatectomy (EERP) is performed.
Aim. To evaluate the incidence of complications during endoscopic radical prostatectomy performed in the Department of Urology of CMKP in 2011-2013.
Material and methods. Data of 192 men subjected to ERP were analysed. Patients were divided into two groups: TERP, n = 101 and EERP, n = 91. It was a retrospective analysis primarily of complications observed during surgery and in the early postoperative period.
Results. TERP and EERP were performed in 101 (52.6%) and 91 (47.4%) men, respectively. The largest group were men aged 60 to 64 years. In the majority of patients (87%) based on clinical data it was concluded that the cancer was clinically confined to the prostate (c £ T2, N0, M0), while in the remaining patients it was thought to be locally advanced (cT ≥ 3, N0, M0). The mean duration of hospitalisation was 5 days, wherein the two groups presented similarly. The most common complication observed in men treated with TERP and EERP was bleeding requiring blood transfusions, but it usually involved every tenth patient in both groups.
Conclusions. Despite the abovementioned complications, we believe that endoscopic radical prostatectomy ensures patients’ safety. In addition, ERP supplemented with extended pelvic lymph node dissection in selected patients is not associated with the occurrence of serious complications.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.