Healthcare rationing or waste avoidance?**

*Jan Duława^{1, 2}

Streszczenie
O ile cele, na jakie przeznaczane są środki na służbę zdrowia, skłaniają do pytań o sprawiedliwe ich wydawanie, to ich wielkości zmuszają do stawiania pytań o wydawanie racjonalne. Racjonalność musi uwzględnić zarówno sprawność, rozumianą jako osiąganie najlepszego efektu możliwie najmniejszym kosztem, jak i oszczędność, określaną jako unikanie marnowania środków.
Za możliwe marnotrawstwo odpowiedzialne są przede wszystkim odpowiednie władze (ustawodawcze, rządowe i samorządowe) oraz utworzone przez nie (bezpośrednio lub pośrednio) jednostki służby zdrowia. Odpowiedzialni są również pracownicy służby zdrowia, w tym przede wszystkim lekarze. Odpowiedzialność ta dotyczy zarówno każdego pojedynczego lekarza, jak i całego środowiska.

Summary
While the goals to which financial resources for healthcare are destined cause questions regarding fair spending, their size must give rise to reflection on reasonable spending. The rationality of spending should comprise both effectiveness (achievement of the best result at minimum cost) and thriftiness, i.e., waste avoidance.
Any waste of resources would result from the actions (or lack of actions) of legislative authorities, state or local authorities and healthcare entities directly or indirectly created by these bodies. Healthcare professionals are also responsible for waste spending including each physician individually and the whole physician community as they should be fully aware of problem and its significance.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.