The evaluation of changes in body mass index (BMI) of children diagnosed with leukemia or lymphoma before and after treatment in consideration of age at diagnosis and patient’s lifestyle**

Kinga Jeziernicka¹, Monika Bartyzel¹, Aleksandra Bartyzel², Marcin Czop³, Daniel Pruszkowski¹, *Marzena Samardakiewicz⁴

Streszczenie
Wstęp. U dzieci z rozpoznaniem białaczki lub chłoniaka, które zakończyły systemowe leczenie, obserwowano znaczący wzrost indeksu masy ciała (BMI). Leczenie obejmujące jedynie chemioterapię nie powoduje takiego wzrostu BMI, ale w połączeniu ze steroidoterapią lub profilaktycznym napromienianiem OUN może prowadzić do znaczącego wzrostu BMI.
Cel pracy. Celem pracy była retrospektywna ocena zmian wartości indeksu masy ciała u dzieci z rozpoznaniem ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) i chłoniaka nieziarniczego (NHL) w trakcie leczenia podtrzymującego remisję lub po zakończonym leczeniu kompleksowym oraz analiza zależności między indeksem masy ciała a prowadzonym stylem życia przez pacjentów i środowiskiem rodzinnym.
Materiał i metody. Badaniem objęto w sumie 173 osoby, w tym przebadano 82 pacjentów Kliniki Hematologii, Onkologii i Transplantologii Dziecięcej USD w Lublinie oraz grupę kontrolną liczącą 91 osób, którą stanowiło rodzeństwo pacjentów. U każdego badanego obliczono wskaźnik masy ciała (BMI) jako proporcję masy ciała i wzrostu. Uzyskano te wartości z bazy danych Kliniki z lat 2007-2014 w chwili rozpoznania ALL/NHL oraz z wywiadu z rodzicami w 2016 roku na podstawie pomiarów domowych lub z danych z ostatniej kontroli lekarskiej. Rozmowa z rodzicami pacjentów prowadzona była telefonicznie na podstawie standaryzowanej ankiety zawartej w sporządzonym Kwestionariuszu do oceny Masy Ciała (Kwestionariusz M-C).
Wyniki. U dzieci po leczeniu ALL/NHL stwierdzono znaczący statystycznie wzrost wartości BMI. W grupie dzieci w przedziale wiekowym 0-5 lat, które zakończyły leczenie, u 5,9% osób stwierdzono niedowagę, u 70,6% prawidłowe wartości BMI, u 3,9% odnotowano nadwagę, a u 19,6% otyłość. Istotne statystycznie różnice w wartościach BMI w badania występowały pomiędzy grupą pacjentów w przedziale wiekowym 6-12 lat a grupą pacjentów w przedziale wiekowym 13 lat i więcej. Z przeprowadzonych badań wynika, iż nie ma istotnych różnic w BMI zarówno w momencie rozpoznania, jak i w momencie badania pomiędzy dziewczynkami a chłopcami. Wartości BMI pomiędzy pacjentami a ich rodzeństwem są na podobnym poziomie, u większości badanych mieszczą się w zakresie normy według pediatrycznych standardów WHO. Nie wykazano istotnego statystycznie wpływu częstotliwości aktywności fizycznej i nawyków żywieniowych na BMI pacjentów onkologicznych.
Wnioski. W momencie rozpoznania waga większości ocenianych dzieci mieściła się w normie według dziecięcych norm WHO. W wyniku terapii onkologicznej stwierdzono znaczący przyrost masy ciała. Z upływem czasu od zakończenia leczenia u większości pacjentów występuje normalizacja wskaźników rozwoju fizycznego, zwłaszcza BMI. W badanej grupie dzieci po leczeniu ALL/NHL średnia wartość BMI nie wykazywała tendencji do otyłości.

Summary
Introduction. In childhood leukemia and lymphoma survivors, after systemic treatment, a significant increase in body mass index (BMI) was reported. Chemotherapy alone did not cause a significant increase in BMI; however, the addition of the steroidotherapy or prophylactic radiotherapy resulted in a significant increase in BMI.
Aim. The purpose of the study was to assess the changes in the body mass index of children with acute lymphoblastic leukemia (ALL) and lymphomas (NHL) at the time of diagnosis, during remission sustaining therapy or after the end of complex treatment and the analysis of the relationship between the body mass index and lifestyle led by the patients.
Material and methods. The study concerned a total of 173 people: the 82 patients who were treated in the Department of Pediatric Hematology, Oncology and Transplantation in Children’s University Hospital in Lublin and a noncancer control group of 91 people who were the healthy siblings of those patients. For each of the participants BMI was calculated as a ratio of weight and height (BMI; kg/m²). These values were obtained from the database of the department in 2007-2014 at the time of diagnosis ALL/NHL and from information obtained from parents in 2016 based on home measurements or from the last medical examination. The parents were interviewed on a telephone and the interview based on a standardized survey included in the prepared B-W (Body-Weight) Questionnaire.
Results. BMI values at the time of the study were significantly higher than the BMI at the time of the diagnosis. In the age group 0-5 years, 5.9% of children were underweight, 70.6% in the normal range of BMI, 3.9% were overweight and for 19.6% obesity was reported at the time of the measurement. There is a significant statistical difference in BMI at the time of the study between the group of patients aged 6-12 years, and a group of patients aged 13 years and more. The study shows that there are no significant differences in BMI both at diagnosis and at the time of the study between girls and boys. BMI-SDS between patients and their siblings are at a similar level and are within the normal range according to WHO pediatric standards. There were no statistically significant effects of the frequency of physical activity and dietary habits on BMI in patients group.
Conclusions. At the moment of the diagnosis most of the children were in the group of normal range, according to WHO pediatric standards. After the end of the therapy their indicators of physical development of most patients normalized with time, especially BMI. In the group of children under study the average BMI value showed no tendency to obesity.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.