Diagnostyka i leczenie operacyjne rozgałęzionych przetok odbytu

*Anna Wiączek¹, Małgorzata Kołodziejczak¹, Iwona Sudoł-Szopińska^{1, 2, 3}

Streszczenie
Przetoki rozgałęzione należą do tzw. przetok złożonych (określanych w literaturze anglosaskiej complex), ponieważ posiadają rozgałęzienia w różnej liczbie oraz lokalizacji. Najczęstszą przyczyną ich powstania są późno nacięte lub niedostatecznie zdrenowane ropnie, choroby zapalne jelit oraz stany chorobowe przebiegające z obniżoną odpornością. Sporadycznie przetoka rozgałęziona może powstać w przebiegu gruźlicy, promienicy, jako powikłanie radioterapii czy erozji ściany kanału odbytu przez raka bądź w wyniku urazu odbytu i odbytnicy. Operacje przetok rozgałęzionych są trudne, niejednokrotnie wykonywane kilkuetapowo i obarczone wysokim odsetkiem nawrotowości. W celu zminimalizowania powikłań, leczeniem przetok złożonych powinni się zajmować chirurdzy specjalizujący się w proktologii, posiadający wiedzę z zakresu stosowanych współcześnie technik operacyjnych. Istotnym elementem decydującym o powodzeniu leczenia jest określenie przed operacją przebiegu anatomicznego przetoki i jej odgałęzień. Jest to możliwe dzięki badaniom obrazowym: endosonografii oraz rezonansowi magnetycznemu. Niezbędne jest też wykonanie badań czynnościowych oraz kolonoskopii, w celu oceny jelita pod kątem chorób zapalnych i wykluczenia innych patologii, a także badania bakteriologicznego u osób z grupy zwiększonego ryzyka powikłań, tzn.: z chorobą Leśniowskiego-Crohna, cukrzycą, upośledzeniem odporności, z chorobą nowotworową oraz znacznego stopnia zapaleniem tkanek miękkich okolicy odbytu. W artykule przedstawiono techniki operacyjne przetok rozgałęzionych, takie jak: technika dwuetapowego wycięcia przetoki (modyfikacja operacji sposobem Hipokratesa) oraz poszczególne techniki operacyjne jednoetapowe oszczędzające mięśnie zwieracze.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.