Jatrogenna niedoczynność przytarczyc – nie tylko strumektomia...

Agnieszka Łebek-Szatańska, *Waldemar Misiorowski, Wojciech Zgliczyński

Streszczenie
Najczęstszą przyczynę niedoczynności przytarczyc stanowi leczenie operacyjne chorób tarczycy lub przytarczyc. Znacznie rzadziej niedoczynność przytarczyc jest wynikiem rozległych zabiegów chirurgicznych z przyczyn onkologicznych, np. z powodu raka krtani czy górnej części przełyku, lub radioterapii szyi, np. w przypadku chłoniaka. W tych szczególnych przypadkach onkologiczny charakter samej choroby skupia na sobie większość uwagi zarówno pacjentów, jak i lekarzy, co często prowadzi do zaniedbywania innych zagrożeń dla zdrowia, zaś potencjalnie złe rokowania i krótki czas przeżycia w tych przypadkach dodatkowo maskują problem. Jednak u poszczególnych pacjentów wyleczonych z raka, nierozpoznana niedoczynność przytarczyc może w dłuższej perspektywie wywierać istotny wpływ na zdrowie i jakość życia. Przedstawiamy dwa takie przypadki. Według naszej wiedzy, przedstawione przez nas przypadki są pierwszymi, rozpoznanymi po tak długim czasie po laryngektomii lub radioterapii. Może to oznaczać, że inni pacjenci poddani takiemu leczeniu mogą być podobnie narażeni na to rzadkie powikłanie, bez względu na okres czasu, który upłynął od terapii. Oznacza to konieczność systematycznego monitorowania kalcemii, jak również wykonywania rozszerzonej diagnostyki w przypadku najmniejszego podejrzenia klinicznego niedoczynności przytarczyc.

Summary
The most common causes of hypoparathyroidism are iatrogenic: mostly thyroid or parathyroid surgery. Much less frequently HypoPT is caused by an extensive oncological surgical procedure e.g. because of larynx or upper throat cancer, or external neck radiotherapy, e.g. in the case of lymphoma. In those particular cases, both patients and doctors focus their attention on the oncological nature of the disease itself, which often results in neglect of other health hazards, and potentially poor prognosis, and short survival time in those cases additionally mask the problem. However, in individual patients cured from cancer, unrecognized hypoparathyroidism can significantly affect their health and quality of life. Two such cases are presented. To our knowledge, the cases presented by us are the first cases diagnosed after such a long time after laryngectomy or radiation therapy. This may indicate that other patients undergoing such treatment could be exposed to this rare complication as well, regardless of the time that elapsed after the treatment. This implies the need for systematic monitoring of serum calcium, as well as for enhanced diagnosis in the case of even the slightest clinical suspicion of hypoparathyroidism.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.