Porównanie skuteczności jednorazowego podania krótkodziałających analogów somatostatyny: oktreotydu i pasireotydu u pacjentów z akromegalią

*Agnieszka Majos, Maria Stelmachowska-Banaś, Izabella Czajka-Oraniec, Wojciech Zgliczyński

Streszczenie
Wstęp. Akromegalia jest rzadką chorobą powodowaną najczęściej przez gruczolak przysadki wydzielający autonomicznie hormon wzrostu. Celem leczenia akromegalii jest normalizacja stężeń GH i IGF-1 prowadząca do zmniejszenia śmiertelności do poziomu opisywanego w populacji ogólnej. Lekami z wyboru w akromegalii są długodziałające analogi somatostatyny pierwszej generacji: oktreotyd LAR oraz lanreotyd autogel. W ostatnim czasie pojawiły się doniesienia mówiące o większej skuteczności pasireotydu w porównaniu z oktreotydem u pacjentów z akromegalią.
Cel pracy. Celem pracy było porównanie skuteczności jednorazowego podania krótkodziałających analogów somatostatyny: oktreotydu i pasireotydu u pacjentów z czynną akromegalią.
Materiał i metody. Do badania włączono 13 pacjentów z czynną akromegalią. U wszystkich pacjentów w dwóch kolejnych dniach podano podskórnie krótkodziałający oktreotyd oraz krótkodziałający pasireotyd. Oznaczono stężenie GH i IGF-1 przed podaniem oraz po podaniu obu leków.
Wyniki. Najniższe stężenia GH osiągnięto w 60. minucie po podaniu oktreotydu oraz w 180. minucie po podaniu pasireotydu. Wynosiły one średnio 3,25 ug/l (1,99-4,11) po podaniu oktreotydu oraz 1,84 ug/l (0,97-2,03) po podaniu pasireotydu. Różnica jest istotna statystycznie (p = 0,002).
Wnioski. Krótkodziałający pasireotyd okazał się skuteczniejszy niż krótkodziałający oktreotyd w obniżaniu stężenia GH u pacjentów z czynną akromegalią.

Summary
Introduction. Acromegaly is a rare endocrine disorder caused in most cases by growth hormone secreting pituitary adenoma. The aim of acromegaly treatment is biochemical normalization of GH and IGF-1 concentrations leading to mortality risk reduction to the level expected in the general population. First-line medical treatment includes first generation long acting somatostatin analogs: octreotide LAR and lanreotide autogel. Recently, pasireotide – a second generation somatostatin analog has been widely investigated in acromegalic patients.
Aim. The aim of this study was to compare the single-dose effects of short acting somatostatin analogs: octreotide and pasireotide in patients with active acromegaly.
Material and methods. 13 patients with active acromegaly were enrolled in the study. All patients had short acting octreotide and pasireotide administered on two following days and GH and IGF-1 concentrations measured before and after drug administration. Nadir GH concentrations were compared.
Results. Nadir GH value in octreotide test was reached 60 minutes after drug administration, while in pasireotide test – 180 minutes after drug administration. Median nadir GH was 3.25 ug/L (1.99-4.11) vs 1.84 ug/L (0.97-2.03) respectively, p = 0.002.
Conclusions. Short acting pasireotide is more effective than short acting octreotide in supression of GH release in patients with active acromegaly.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.