Nefropatia IgA – przyczyny, objawy i współczesna diagnostyka najczęstszego kłębuszkowego zapalenia nerek

Michał Florczak¹, Bartosz Foroncewicz¹, Leszek Pączek^{1, 2}, *Krzysztof Mucha^{1, 2}

Streszczenie
Nefropatia IgA (IgAN) jest najczęstszą wśród wszystkich glomerulopatii. Jej przyczyny nie są do końca znane i można je podzielić na genetyczne, środowiskowe i infekcyjne. Spektrum zmian histopatologicznych i przebieg kliniczny w IgAN są bardzo zmienne. U większości pacjentów rozpoczyna się i/lub przebiega bezobjawowo przez dłuższy czas, a pierwsze objawy jak białkomocz, krwinkomocz i nadciśnienie tętnicze nie są swoiste dla IgAN. Nie znamy również jednoznacznych czynników prognostycznych, dzięki którym moglibyśmy precyzyjnie określać ryzyko progresji IgAN, a w efekcie także przewlekłej i schyłkowej niewydolności nerek. Pomimo postępu wiedzy nadal brak jest czułych i specyficznych metod diagnostycznych. Do dnia dzisiejszego biopsja nerki pozostaje „złotym standardem” w diagnostyce IgAN, jednak coraz większego znaczenia nabiera diagnostyka immunologiczna, genetyczna i proteomiczna.
Analiza proteomiczna białek o niskiej masie cząsteczkowej umożliwia np. diagnostykę różnicową osób zdrowych oraz pacjentów z IgAN w okresie remisji choroby, czyli nawet w przypadku braku patologicznego białkomoczu. Być może w przyszłości będziemy mieli do dyspozycji całą mapę białek, tak aby monitorować dzięki temu różne schematy leczenia IgAN.

Summary
IgA nephropathy (IgAN) is the most common glomerulonephritis. Its causes are not fully understood and can be divided into genetic, environmental and infectious. The spectra of histopathologic and clinical course of IgAN are highly variable. Most patients remain asymptomatic for a long period of time and the first symptoms such as proteinuria, haematuria, and hypertension are not specific to IgAN. We do not know the definitive prognostic factors, so that we could precisely determine the IgAN progression, and consequently the risk of developing chronic and end-stage renal failure. Despite the knowledge progress, sensitive and specific diagnostic methods are still lacking. Although today renal biopsy remains the “gold standard” in the diagnosis of IgAN, the immunological, genetic, and proteomic diagnostics become more and more important. The proteomic analysis of proteins of low molecular weight made possible to carry out a differential diagnosis between healthy subjects and IgAN patients in remission of the disease, even in the absence of pathological proteinuria. Perhaps in the future it will be possible to develop the whole map of proteins to monitor different treatment regimens in IgAN.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.