Stężenia magnezu w surowicy pacjentów leczonych powtarzanymi hemodializami w jednym ośrodku

Dorota Daniewska, Katarzyna Chmiel-Majewska, Tomasz Żelek, *Ryszard Gellert

Streszczenie
Wstęp. Zaburzenia gospodarki magnezowej są częste u chorych dializowanych, a jednak stężenie magnezu jest rzadko monitorowane w tej grupie chorych. Opisano wiele niekorzystnych konsekwencji niedoboru magnezu, natomiast w grupie chorych dializowanych wyższe stężenia magnezu korelują z mniejszą śmiertelnością i chorobowością.
Cel pracy. Zbadanie retrospektywnie stężenia magnezu oraz próba znalezienia czynników mogących na nie wpływać, w populacji dorosłych osób dializowanych w dużym ośrodku dializ w Warszawie.
Materiał i metody. Retrospektywne badanie obserwacyjne. Z bazy danych wszystkich pacjentów przewlekle dializowanych wyekstrahowano wyniki pierwszych oznaczeń stężenia magnezu w surowicy w okresie 01.01.2015 -3 0.03.2015.
Wyniki. Zbadano 168 pacjentów dializowanych przy użyciu płynu dializacyjnego ze stężeniem magnezu 0,5 mmol/l. Średnie stężenie magnezu w surowicy wynosiło 0,87 ± 0,114 mmol/l.
U 3 (1,78%) osób stwierdzono hipomagnezemię, a u 22 (13,09%) łagodną, nieprzekraczającą 1,3 mmol/l hipermagnezemię. U 56 pacjentów spośród 143 z normomagnezemią (38,5%) stężenie magnezu było niższe niż 0,83 mmol/l. Stężenie magnezu było znamiennie niższe w grupie osób z cukrzycą.
Stwierdzono korelację pomiędzy stężeniem magnezu w surowicy a stężeniem kreatyniny i nPCR, a nie stwierdzono jej pomiędzy stężeniem magnezu i Kt/V, co sugeruje, że stan odżywienia chorego wpływa na to stężenie silniej niż dawka dializy.
Wnioski. W świetle danych wskazujących na niekorzystne efekty hipomagnezemii i korzystne efekty wyższych stężeń magnezu u osób dializowanych, wydaje się, że należy monitorować stężenie magnezu u pacjentów dializowanych i zapobiegać jego niedoborom, szczególnie w grupie osób niedożywionych, z małą masą mięśniową i z cukrzycą.

Summary
Introduction. Mineral disorders are common in dialysed people, but serum magnesium concentration is only seldom monitored in this group of patients. The negative consequences of magnesium deficiency are proved, and in dialysed patients higher concentration of magnesium correlates with lower mortality and morbidity.
Aim. Retrospective examination of plasma concentrations of magnesium determined in adult patients dialysed in one big dialysis unit in Warsaw, and evaluation of some factors that could influence or determine its concentration.
Material and methods. Retrospective observational study – the results of the first plasma magnesium concentration measured between January 1, and June 30, 2015 in all patient on chronic haemodialysis therapy were extracted from the database.
Results. We examined 168 patients dialysed with the use of dialysis fluid magnesium concentration of 0.5 mmol/l. The mean magnesium plasma concentration was 0.87 ± 0.114 mg/dl. In 22 patients (13.09%) mild hypermagnesaemia (not above 1.3 mmol/l) and in 3 patients hypomagnesaemia (1.78%) were diagnosed. In 56 out of 143 patients (38.5%) with normomagnesaemia, the serum magnesium concentration was lower than 0.83 mmol/l. Serum magnesium concentration was significantly lower in patients presenting with diabetes.
There was statistical correlations between plasma concentration of magnesium and creatinine (r = 0.47), and nPCR (r = 0.3, p < 0.001), but not with the Kt/V, which suggests that nutrition has stronger impact on magnesium concentration than dialysis dose.
Conclusions. Since hypomagnesaemia is harmful, and mild hypermagnesaemia seems to pose no danger to dialysed patients and could be even protective, serum magnesium concentration should be monitored in these patients to avoid magnesium deficiency, especially in malnourished patients, those with small muscle mass or with diabetes.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.