Tachykardiomiopatie

*Wojciech Brzozowski, Andrzej Wysokiński

Streszczenie
Tachykardiomiopatię (TCM) określaną również jako kardiomiopatią indukowaną tachykardią można zdefiniować jako wtórną formę kardiomiopatii rozstrzeniowej indukowaną nadmierną tachykardią towarzyszącą różnym postaciom tachyarytmii nadkomorowych i komorowych.
Pojawia się w każdym wieku i prowadzić może do dysfunkcji czynnościowej jak również zmian morfologicznych mięśnia sercowego.
Tachykardiomiopatia cechuje się istotnym upośledzeniem czynności lewej komory, częściowo lub nawet całkowicie odwracalnym po przywróceniu podstawowego rytmu zatokowego lub uzyskaniu kontrolowanej względnie prawidłowej częstości akcji serca.
Pojęcie tachykardiomiopatii nie obejmuje swoim zakresem stanów wynikających z choroby nadciśnieniowej serca, uszkodzenia zastawek serca i choroby wieńcowej.
Chorzy z tachykardiomiopatią prezentują szeroki zakres różnorodnych objawów, najczęściej jednak objawy te wynikają z postępującej wraz z czasem trwania tachyarytmii niewydolności serca.
Leczona, tachykardiomiopatia jest w większości przypadków w pełni odwracalna. Nieleczona prowadzić może do ciężkiej niewydolności serca i zgonu chorego. Rozpoznanie tachykardiomiopatii jest utrudnione z uwagi na fakt, że poszerzenie jam serca może być zarówno przyczyną tachyarytmii jak i jej skutkiem.Brak jest ponadto specyficznych dla tej jednostki markerów diagnostycznych, co sprawia, że szczegółowa analiza obrazu klinicznego pozostaje jak na razie jedyną drogą rozpoznania w codziennej praktyce.

Summary
Tachycardiomyopathy (TCM) or tachycardia-induced cardiomyopathy, caused by improper tachycardia in the course of supraventricular or ventricular arrhythmias is a form of secondary dilated cardiomyopathy.
This disease may occur at any age and leads to both dysfunction and changes in heart muscle structure.
Tachycardiomyopathy is characterized by a significant reduced left ventricular function. This dysfunction is partially or completely reversible with normalization of basic sinus rhythms and heart rate.
The concept of tachycardiomyopathy does not include disorders resulting from hypertensive disease, heart valve damage and coronary heart disease.
Tachycardiomyopathy is characterized by a wide range of symptoms, most commonly corresponding to heart failure in course of cardiomyopathy. If treated casually, tachycardiomyopathy is fully reversible. In the extreme, not treated cases, this condition leads to severe heart failure and death. The diagnosis of tachycardiomyopathy is not easy because dilation of the ventricles may cause or be a result of tachyarrhythmias. Moreover, there are no specific markers available to precise diagnose and clinical features remain the most useful tool in everyday practice.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.