Diagnostyka laboratoryjna mononukleozy zakaźnej u chorych leczonych ambulatoryjnie

*Katarzyna Leś¹, Maciej Przybylski^{1, 2}, Bożena Łazińska^{1, 3}

Streszczenie
Pierwotna infekcja wirusem Epsteina-Barr (EBV) może się objawiać gorączką,wysiękowym zapaleniem gardła, limfadenopatią, hepatosplenomegalią i atypową limfocytozą. Okres wylegania choroby wynosi od 30 do 50 dni. Częstość zachorowań nie ma związku z porą roku, płcią czy pochodzeniem etnicznym. Najczęściej wykonywanymi badaniami są morfologia z rozmazem mikroskopowym, oznaczenie poziomu CRP, aktywności transaminaz wątrobowych oraz przeciwciał heterofilnych. Nie we wszystkich wypadkach jest to wystarczające do jednoznacznego rozpoznania zakażenia EBV. Objawy towarzyszące zakażeniu mogą nie mieć jednoznacznego charakteru, dlatego diagnostyka infekcji EBV powinna opierać się również na oznaczaniu swoistych przeciwciał. Wykrycie przeciwciał VCA IgM w większości wypadków wystarcza zazwyczaj do zdiagnozowania pierwotnego zakażenia EBV. W przypadkach nietypowych możliwe jest wykrywanie i monitorowanie przeciwciał przeciwko antygenom kapsydowemu, wczesnemu i jądrowemu. W diagnostyce ambulatoryjnej rzadko stosuje się metody wykrywające materiał genetyczny wirusa. Istnieje szereg czynników mających wpływ na wyniki badań laboratoryjnych.
Artykuł podsumowuje możliwości diagnostyczne w rozpoznawaniu mononukleozy zakaźnej w odniesieniu do patogenezy pierwotnego zakażenia wirusem Epsteina-Barr.

Summary
Primary infection with Epstein-Barr virus (EBV) may be accompanied with fever, exudative pharyngitis, lymphadenopathy, hepatosplenomegaly and presence of atypical lymphocytes. The incubation period of the disease ranges from 30 to 50 days. There is no strong correlation between incidence of IM and sex, season of the year or socioeconomic status. Basic laboratory tests used for diagnosis of infectious mononucleosis include microscopic blood investigation, C-reactive protein, levels of liver transaminases, and detection of heterophile antibodies. Not all cases of infectious mononucleosis in children can be unambiguously identified with above methods. Enlargement of lymph nodes, liver and spleen is observed also in other diseases, thus diagnosis of EBV infection should include specific serological tests. Generally three types of antiobodies are detected: anti-VCA, -EA and -EBNA. In most cases positive result for VCA antibodies is sufficient to confirm primary infection. Analysis of EBV DNA are seldom used in out-patient care. Series of factors affecting results of laboratory tests should be considered to obtain trustworthy results.
The article summarises options in laboratory diagnosis of primary EBV infection on the background of the disease pathogenesis.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.