Patomechanizm wirusowych gorączek krwotocznych w świetle epidemii Ebola

*Beata U. Orzechowska

Streszczenie
Wirusowe gorączki krwotoczne (ang. viral hemorrhagic fevers – VHFs) obejmują grupę chorób o podobnych objawach klinicznych, wywołanych przez wirusy należące do czterech różnych rodzin wirusów RNA: Filoviridae, Flaviviridae, Arenaviridae i Bunyaviridae. Choroby te charakteryzują się odmienną patogenezą, a wirusy je wywołujące różnią się replikacją, epidemiologią i interakcjami z komórkami gospodarza. W wyniku przeniesienia patogennych wirusów z naturalnego gospodarza lub wektora dochodzi do ostrego zakażenia, charakteryzującego się wysoką gorączką i uszkodzeniem układu naczyniowego, co prowadzi do wynaczynienia krwi i zaburzeń hemostazy organizmu. Patomechanizm gorączek krwotocznych o wirusowej etiologii jest bardzo zróżnicowany i dotyczy zwiększonej przepuszczalności naczyń krwionośnych, stymulowanej przez czynnik wzrostu śródbłonka naczyń, niedoboru czynników krzepnięcia, wydzielania prozapalnych cytokin, aktywacji układu dopełniacza i rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC). Nasilenie objawów zależy od typu wirusa. Szczególnie wysokimi wskaźnikami śmiertelności charakteryzuje się gorączka krwotoczna wywołana przez wirus Ebola. Wirusowe gorączki krwotoczne najczęściej występują w tropikalnych i subtropikalnych częściach świata, chociaż gorączka krwotoczna krymsko-kongijska (CCHF) i rodzime przypadki gorączki denga rozpoznano również w Europie, a epidemie gorączki krwotocznej z zespołem nerkowym (HFRS) spowodowane przez hantawirusy stwierdzono także w Polsce.
W artykule przedstawiono aktualny stan wiedzy na temat gorączki krwotocznej Ebola, która jest obecnie przyczyną największej w historii epidemii w Afryce Zachodniej, krwotocznej gorączki denga, gorączek hantawirusowych oraz krymsko-kongijskiej gorączki krwotocznej, z uwzględnieniem epidemiologii, czynników etiologicznych, patogenezy i leczenia.

Summary
Viral hemorrhagic fevers (VHFs) comprise of a group of similar clinical entities caused by viruses from 4 different families of enveloped RNA viruses: Filoviridae, Flaviviridae, Arenaviridae and Bunyaviridae. These diseases differ in their pathogenesis, and their causative viruses vary in their replication, epidemiology, and host interactions. After transmission from their reservoir host or vector to humans, these viruses cause an acute infection characterized by high fever, microvascular instability with capillary leak and impaired haemostasis. The pathogenic mechanisms vary greatly and include increased vascular permeability by vascular endothelial growth factor, deficiency of hepatic synthesis of coagulation factors, cytokine storm, complement activation, and disseminated intravascular coagulation (DIC). The severity of symptoms varies with the type of virus, with particularly high fatality rates in Ebola hemorrhagic fever. VHFs most commonly occur in tropical and subtropical areas of the world although outbreaks of hemorrhagic fever with renal syndrome (HFRS) caused by hantavirus have been found in Poland. Crimean-Congo hemorrhagic fever (CCHF) and cases of indigenous dengue fever have also been diagnosed in Europe.
The article presents an overview of current knowledge on the largest in history Ebola hemorrhagic fever (EHF) outbreak in West Africa, dengue hemorrhagic fever, hantavirus fever and Crimean-Congo hemorrhagic fever, their epidemiology, etiological factors, pathogenesis, symptoms and clinical management.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.