Nużeniec ludzki w trądziku różowatym na podstawie zmodyfikowanej standaryzowanej biopsji powierzchni skóry

*Hubert Arasiewicz¹, Piotr Szilman², Ligia Brzezińska-Wcisło¹

Streszczenie
Wstęp. Trądzik różowaty jest przewlekłą chorobą skóry charakteryzującą się (zależnie od podtypu) przedłużającym się rumieniem oraz obecnością teleangiektazji i/lub guzków i krost. Dotyka wszystkich grup wiekowych obu płci. Patofizjologia zakłada udział wielu różnych czynników wyzwalających, w tym promieniowanie UV, stres lub zmieniona flora jelitowa. Badania nad nużeńcem ludzkim wykazały, że mogą one odgrywać rolę w patogenezie zaostrzenia, działając jako kofaktor z innymi czynnikami.
Cel pracy. Próba określenia roli nużeńca ludzkiego w grupie pacjentów z trądzikiem różowatym.
Materiał i metody. Do badania włączono pacjentów z trądzikiem różowatym w wieku od 22 do 63 lat. Stan dermatologiczny oraz ocenę zawartości mieszków włosowych oceniano podczas dwóch wizyt w naszej przychodni. Podczas pierwszej wizyty zbierano wywiad oraz przeprowadzano badanie przedmiotowe z kwalifikacją do odpowiedniego stadium choroby. W celu pobrania zawartości gruczołów łojowych na nos, podbródek, policzki oraz czoło nakładano hipoalergiczny przylepiec. Podczas drugiej wizyty u pacjentów zakwalifikowanych do badania przylepce usuwano wraz z zawartością mieszków włosowych. Oceny dokonywano przy użyciu mikroskopu stereoskopowego STEMI 2000.
Wyniki. Oceniono zawartość mieszków włosowych od 38 pacjentów z trądzikiem różowatym pod kątem obecności nużeńca ludzkiego. Obecność nużeńca potwierdzono u 11 chorych. Większość przypadków (9) dotyczyła pacjentów w stadium grudkowo-krostkowym trądziku różowatego. Żywe osobniki obserwowano jedynie w obrębie płatka nosa. Ruchliwość nużeńca zmniejszała się w miarę upływu czasu od momentu usunięcia plastrów ze skóry pacjenta.
Wnioski. Uzyskane wyniki potwierdziły kolonizacje u 11 z 38 pacjentów z trądzikiem różowatym, co może wskazywać na jego udział w patogenezie opisywanej jednostki chorobowej. Na podstawie wyników można stwierdzić, że nużeniec nie jest głównym czynnik zaostrzającym przebieg choroby. Ponadto standaryzowana powierzchowna biopsja skóry nie jest w pełni zadowalającym badaniem przesiewowym.

Summary
Introduction. Rosacea is a chronic disease characterized by (depending on the subtype) facial prolonged erythema, sometimes pustules or nodules. Rosacea affects all ages and sex with four subtypes. Pathophysiology aims to many different trigger factors like sun exposure, emotional stress or changed intestinal flora. Studies about Demodex mites according to different authors revealed that they may play a role in rosacea exacerbation in particular along with other triggers.
Aim. An attempt to determine the role of Demodex mites among patients with rosacea.
Material and methods. The study included patients with rosacea from 22 to 63 years of age. The patient status and content of hair follicles were assessed during two visits in our outpatient clinic. During the first visit, detailed medical history was taken, physical examination and hypoallergenic adhesive were applied (nose, chin, cheeks and forehead) in order to pursue the content of the sebaceous glands. During the second visit, patients qualified to the research were again examined while adhesives have been removed. By using stereoscopic microscope Stemi 2000, Demodex mites from hair follicles were analyzed.
Results. Initially, contents from hair follicles of 38 patients with rosacea have been examined. The presence of Demodex was confirmed in 11 patients. Most cases of confirmed Demodex infestation concerned patients with papulopustular rosacea. Live subjects were collected only from the ales and the decrease in their motility was observed over the course of time after the removal of plasters from the skin.
Conclusions. Obtained results confirming the infestation of 11 out of 38 patients with erythematotelangiectatic rosacea indicates Demodex folliculorum as a direct or indirect pathogen. Based on the results, we can state that among our patients Demodex mites were not a main trigger factor. Standardized skin surface biopsy is not a sufficient screening test.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.