Cukrzycowa kwasica ketonowa u dzieci – opis trzech przypadków

*Grażyna Miszkurka, Beata Pyrżak, Katarzyna Kądziela, Ewelina Witkowska-Sędek

Streszczenie
Cukrzycowa kwasica ketonowa (ang. diabetic ketoacidosis – DKA) jest ostrym powikłaniem metabolicznym cukrzycy typu 1. Wystąpić może w przypadku opóźnionego rozpoznania choroby oraz u chorych z cukrzycą typu 1 w sytuacji zwiększonego zapotrzebowania na insulinę (infekcja, stres, uraz), w wyniku błędów w leczeniu lub zaniedbania samokontroli. Narastająca hiperglikemia prowadzi do hiperosmolalności. Przy glikemii przekraczającej wartość progu nerkowego występuje glukozuria prowadząca do diurezy osmotycznej, skutkującej utratą wody i elektrolitów. Nasilona lipoliza prowadzi do zwiększonej produkcji związków ketonowych w wątrobie i w rezultacie do rozwoju kwasicy ketonowej. Wywołane kwasicą: hiperwentylacja, nudności i wymioty potęgują odwodnienie, a w skrajnych przypadkach prowadzą do wstrząsu oligowolemicznego i śpiączki. Pacjent z rozwijającą się kwasicą ketonową powinien jak najszybciej zostać objęty intensywnym leczeniem, najlepiej w ośrodku mającym doświadczenie w terapii cukrzycy. Leczenie powinno przebiegać według rekomendacji międzynarodowych towarzystw ds. cukrzycy u dzieci i młodzieży, endokrynologów dziecięcych, a także Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego. Obok szczegółowych protokołów leczenia ważne są: doświadczenie lekarza i jego zdolność do modyfikowania leczenia w zależności od stwierdzanych zaburzeń.
W pracy przedstawiono trzy przykłady postępowania terapeutycznego u chorych z nasiloną DKA w pierwszej dobie hospitalizacji. Przedyskutowano postępowanie w kwasicy cukrzycowej z uwzględnieniem obowiązujących rekomendacji i doświadczeń własnych.

Summary
Diabetic ketoacidosis (DKA) is an acute metabolic complication in patients with type 1 diabetes. It may result from a delayed diagnosis of the disease, or, in patients with type 1 diabetes with bad glycaemic control, from errors of insulin treatment in the case of increased demand for insulin (due to infection, stress, trauma), or from errors in medical treatment, or from neglect in self-treatment. Increasing hyperglycemia leads to diabetic hyperosmolar syndrome. Glycosuria occurs when blood glucose exceeds the renal threshold, leading to osmotic diuresis, which is followed by increased excretion of water and electrolytes. Severe lipolysis leads to increased production of ketone bodies in the liver, causing the progress of ketoacidosis. Its consequences would be hyperventilation, nausea, and vomiting, which intensify dehydration up to oligemic shock and coma. Patients with progressing ketoacidosis should be provided with intensive treatment in a medical centre experienced in the treatment of diabetes as early as possible. Treatment should be in line with recommendations of the international societies of pediatric and adolescent diabetes, pediatric endocrinologists as well as the Polish Diabetes Association. What is crucial along with the detailed treatment protocols is the experience of the doctor and their ability to predict and modify the treatment according to the situation.
Based on three examples of treatment of patients with severe DKA in the first day of hospitalization. In this paper we present how to provide the patient with a safe treatment following the recommendations and using the doctor’s experience.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.