Częstość występowania i rodzaj objawów zaburzeń oddychania w czasie snu u dzieci w wieku 6-12 lat w relacjach rodziców – badania własne**

Alicja Sapała-Smoczyńska¹, *Teresa Jackowska^{1, 2}, Adam Lolo³, Olga Pakieła³, Iwona Kaczor³, Agnieszka Kuświk³

Streszczenie
Wstęp. Zaburzenia oddychania w czasie snu u dzieci są problemem coraz bardziej dostrzeganym przez pacjentów i lekarzy. Mogą one być podstawą do rozpoznania zespołu obturacyjnego bezdechu sennego (OSAS – Obturative Sleep Apnea Syndrome), a ten może być czynnikiem rozwoju, m.in. nadciśnienia tętniczego, otyłości czy zaburzeń zachowania.
Cel pracy. Ocena częstości występowania objawów zaburzeń oddychania podczas snu u dzieci. Analiza postępowania wobec dzieci, u których zaobserwowano objawy.
Materiał i metody. W maju 2012 roku przeprowadzono losowo ankietę wśród 203 (101 chłopców i 102 dziewczynki) rodziców dzieci w wieku 6-12 lat (średnio 6,5 lat). Pytania dotyczyły: okresu ciąży, noworodkowego, aktualnego stanu zdrowia, występowania objawów zaburzeń oddychania w czasie snu. W przypadku stwierdzenia powyższych objawów pytano o postępowania rodziców, lekarza.
Wyniki. Rodzice częściej zauważają nocne niż dzienne objawy zaburzeń oddychania w czasie snu. Spośród objawów nocnych najczęściej obserwowane było poruszanie nogami (36%; 73/203), chrapanie (19,2%; 39/203) oraz wybudzanie się (11,8%; 24/203). Współwystępowanie dwóch objawów nocnych zauważono u 30/203 dzieci (14,8%), trzech u 8/203 dzieci (3,9%). Wśród objawów dziennych najczęściej występowały kłopoty z koncentracją (25,4%; 52/203), drażliwość (17,1%; 35/203), szybkie męczenie się (16,6%; 34/203), nadmierne pobudzenie (13,7%; 28/203) oraz lękliwość (12,2%; 25/203). Problem zaburzeń oddychania w czasie snu rodzice zauważali u 5,9% (12/203) dzieci. Ostatecznie diagnostyką zostało objętych dwoje dzieci, co stanowi 1% ankietowanych. U żadnego dziecka nie wykonano badania polisomnograficznego.
Wnioski. Rodzice często nie łączą objawów nocnych, jak i dziennych z możliwym rozwojem OSAS. Pomimo, że część rodziców zgłaszała problem lekarzowi, nie byli oni kierowani na badanie polisomnograficzne, co dowodzi braku wiedzy na temat postępowania w przypadku podejrzenia OSAS.

Summary
Introduction. Sleep disorders of breathing (SDB) in children is a clinical problem that is nowadays becoming well recognized both by patients and doctors. It can be the basis for the diagnosis of Obturative Sleep Apnea Syndrome (OSAS), which may be a risk factor for various conditions, including hypertension, obesity, behaviour disorders.
Aim. To evaluate the prevalence of symptoms of sleep-disordered breathing in children. Analysis of the clinical management with children in whom the symptoms were observed.
Material and methods. In May 2012 a random questionnaire was given to parents of 203 children aged 6 to 12 years (101 boys and 102 girls, average age 6.5). The questions referred to the pregnancy, the neonatal period, the present health state and the occurrence of symptoms of sleep-disordered breathing. In the case when such symptoms were present, parents were asked what clinical procedure was applied.
Results. Parents more often notice the night symptoms of breathing problems during sleep rather than the daytime ones. Among the most commonly observed symptoms at night were: moving the legs (36%; 73/203), snoring (19.2%; 39/203) and waking up (11.8%; 24/203). The cooccurrence of two nocturnal symptoms was noted in 30/203 children (14.8%) and of three symptoms in 8/203 children (3.9%). The most frequent daytime symptoms included: concentration problem (25.4%; 52/203), irritability (17.1%; 35/203), fatigue (16.6%; 34/203), excessive arousal (13.7%; 28/203) and anxiety (12.2%; 25/203). The parents noticed the problem of disordered breathing during sleep in 5.9% (12/203) children. Eventually, further diagnostics included two children, representing 1% of respondents. Polysomnography was not performed in any child.
Conclusions. Parents often do not connect the night or the day symptoms with the possible development of OSAS. Although certain parents reported the problem to their physician, they were not referred for polysomnography, which demonstrates the lack of knowledge about the proceedings in the cases of suspected OSAS.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.